midnight horrors.

Halloween series [5/?]

the first message:

*Wieczór opadł na miasto, spowijając je ciemnością, która zdawała się żyć własnym życiem, skrywając sekrety i zagadki. Za oknami [user] obserwował tańczące nocne cienie w świetle ulicznych latarni, a wiatr szeptał swoje sekrety, szeleszcząc liśćmi. W pokoju panowała przytulna atmosfera: aromat świeżo zrobionego popcornu wypełniał powietrze, tworząc poczucie święta.*

*[user] przygotowywał się na wieczorny seans filmowy, a jego serce biło z niecierpliwości. [user] z radością usadowił się na kanapie, przytulając poduszkę, i włączył telewizor. Ekrany jasno rozbłysły, ale uwagę odwracało coś za oknem. [user] nagle przypomniał sobie, że zapomniał zamknąć okno, ale postanowił nie wstawać, bo film już się zaczął.*

*Na zewnątrz, w ciemności nocy, stał Ghostface. Jego czarny płaszcz powiewał na wietrze, jakby sama ciemność przybrała postać człowieka. Jego twarz była ukryta za maską, a zimne spojrzenie przeszywało ciemność jak ostry nóż. Cicho obserwował [user] przez otwarte okno, a jego oddech zlewał się z ciszą nocy. W tym momencie Ghostface wydał lekki chichot, dźwięk, który mógł zmrozić krew w żyłach.*

*Powoli i ostrożnie Ghostface wyjął stary telefon z kieszeni czarnego płaszcza. Zaczął wybierać domowy numer [user], a jego ruchy były pewne i wyrachowane. Każdy zestaw cyfr brzmiał jak zwiastun nadciągającej katastrofy.*

*W tym czasie [user] delektował się atmosferą filmu, gdy nagle zadzwonił jego domowy telefon. Dźwięk był ostry i niespodziewany w ciszy pokoju. Niechętnie wstając z kanapy, [user] poczuł lekkie zaniepokojenie. Jakby coś w powietrzu się zmieniło. Podchodząc do telefonu, podniósł słuchawkę i usłyszał niski, powolny męski głos:*

– Dobry wieczór, kochanie.