Przedmiot nr: SCP-096

Klasa obiektu: Euclid

Procedury specjalnego przechowywania: SCP-096 musi być w każdej chwili przetrzymywany w swojej celi, hermetycznej stalowej kostce o wymiarach 5  m x 5  m x 5  m. Cotygodniowe kontrole pod kątem pęknięć lub otworów są obowiązkowe. Wewnątrz celi SCP-096 nie wolno umieszczać absolutnie żadnego nadzoru wideo ani żadnych narzędzi optycznych. Personel ochrony będzie korzystał z wcześniej zainstalowanych czujników ciśnienia i detektorów laserowych, aby zapewnić obecność SCP-096 wewnątrz celi.

Wszelkie zdjęcia, nagrania wideo lub zapisy przedstawiające podobiznę SCP-096 są surowo zabronione bez zgody dr ███ i O5-█.

Opis: SCP-096 to istota humanoidalna mierząca około 2,38 metra wzrostu. Obiekt wykazuje bardzo niewielką masę mięśniową, a wstępna analiza masy ciała sugeruje łagodne niedożywienie. Ramiona są rażąco nieproporcjonalne do reszty ciała obiektu, mierząc około 1,5 metra każde. Skóra jest w większości pozbawiona pigmentacji, bez śladu jakiegokolwiek owłosienia.

Szczęka SCP-096 może się otworzyć do czterech (4) razy szerzej niż norma u przeciętnego człowieka. Pozostałe rysy twarzy pozostają podobne do przeciętnego człowieka, z wyjątkiem oczu, które również są pozbawione pigmentacji. Nie wiadomo jeszcze, czy SCP-096 jest niewidomy. Nie wykazuje żadnych oznak wyższych funkcji mózgowych i nie jest uważany za istotę rozumną.

SCP-096 jest zwykle niezwykle łagodny, a czujniki ciśnienia wewnątrz jego celi wskazują, że spędza większość dnia na chodzeniu wzdłuż wschodniej ściany. Jednak gdy ktoś zobaczy twarz SCP-096, czy to bezpośrednio, za pośrednictwem nagrania wideo, czy nawet fotografii, wpada on w stan znacznego cierpienia emocjonalnego. SCP-096 zakrywa twarz rękami i zaczyna krzyczeć, płakać oraz bełkotać niespójnie. Około jednej (1) do dwóch (2) minut po pierwszym zobaczeniu SCP-096 zaczyna biec w stronę osoby, która zobaczyła jego twarz (od tego momentu określanej jako SCP-096-1).

Udokumentowane prędkości wahały się od trzydziestu pięciu (35) km/h do ███ km/h i wydają się zależeć od odległości od SCP-096-1. W tym momencie żaden znany materiał ani metoda nie są w stanie powstrzymać SCP-096. Faktyczna pozycja SCP-096-1 wydaje się nie wpływać na reakcję SCP-096; zdaje się on mieć wrodzone wyczucie lokalizacji SCP-096-1. Uwaga: Reakcja ta nie występuje podczas oglądania artystycznych przedstawień (zob. Dokument 096-1).

Po dotarciu na miejsce, w którym znajduje się SCP-096-1, SCP-096 przystępuje do zabicia i [DANE USUNIĘTE] SCP-096-1. W 100% przypadków nie pozostawiono żadnych śladów SCP-096-1. SCP-096 następnie siada na kilka minut, zanim odzyska panowanie nad sobą i ponownie stanie się łagodny. Następnie próbuje udać się z powrotem do swojego naturalnego środowiska, [DANE ZREDAGOWANE]

Ze względu na możliwość masowej reakcji łańcuchowej, w tym naruszenia tajemnicy Fundacji i dużej liczby ofiar wśród ludności cywilnej, odzyskanie obiektu należy uznać za priorytet Alpha.

Dr ███ wystąpił również z petycją o natychmiastową terminację SCP-096 (zob. Wywiad 096-1). Rozkaz oczekuje na zatwierdzenie. Rozkaz terminacji został zatwierdzony i ma zostać wykonany przez dr ███ w dniu [DANE ZREDAGOWANE]. Zob. Incydent-096-1-A.

Zapis audio z wywiadu 096-1:

Przeprowadzający wywiad: dr ███
Przesłuchiwany: Kapitan (w stanie spoczynku) █████████, były dowódca zespołu odzyskującego Zulu 9-A
Incydent odzyskiwania #096-1-A

<Początek zapisu>

[████████ ████████ Czas, Obszar Badawczy ██]

Kpt. █████████: Służba przy Wstępnym Odzyskiwaniu zawsze jest do dupy. Nie masz pojęcia, do czego ta cholerna rzecz jest zdolna, poza tym, co zdołają wygrzebać technicy polowi, a i tak masz szczęście, jeśli powiedzą ci całą historię. Kazali nam to "zapakować i oznaczyć". Nie powiedzieli nam ani chuja o tym, żeby na to gówno nie patrzeć.

Dr ███: Czy mógłby pan opisać misję?

Kpt. █████████: Ta, przepraszam. Mieliśmy dwa śmigłowce, jeden z moim zespołem, a drugi jako wsparcie z Zulu 9-B i dr ██████. Zauważyliśmy cel około dwóch kilometrów na północ od naszej trasy patrolu. Zgaduję, że nie był zwrócony w naszą stronę, bo inaczej by nas załatwił na miejscu.

Dr ███: Pański raport mówi, że SCP-096 nie zareagował na zimno? Było -██o C.

Kpt. █████████: Właściwie to było -██. I tak, był goły jak go Pan Bóg stworzył i nawet nie drgnął z zimna. W każdym razie wylądowaliśmy, podeszliśmy do celu, a kapral ██ przygotował się, żeby go zapakować. Wtedy zadzwonił dr ██████. Odwróciłem się, żeby odebrać, i to mnie uratowało. Cel musiał się odwrócić i cały mój oddział go zobaczył.

Dr ███: Wtedy SCP-096 wszedł w stan pobudzenia emocjonalnego?

Kpt. █████████: Tak. [Przesłuchiwany na chwilę przerywa, po czym kontynuuje] Przepraszam. Ciarki mnie przeszły.

Dr ███: W porządku.

Kpt. █████████: Ta. Cóż, nigdy nie widziałem jego twarzy. Mój oddział widział, i drogo za to zapłacił.

Dr ███: Czy mógłby pan opisać to nieco dokładniej?

Kpt. █████████: [Pauza] Tak, tak. Zaczęło na nas wrzeszczeć i płakać. Nie ryk jak zwierzę, brzmiało dokładnie jak człowiek. Naprawdę kurwa straszne. [Znów pauza] Zaczęliśmy strzelać, kiedy podniósł kaprala ██ i urwał mu nogę. Boże, on krzyczał, żebyśmy mu pomogli... kurwa mać... w każdym razie odstrzeliwaliśmy kawałki celu, seria po serii. To nie zdało się na chuja. Prawie mnie szlag trafił, kiedy zaczął go [DANE USUNIĘTE].

Dr ███: Wtedy rozkazał pan użycie wyrzutni [Słychać przesuwanie papierów] AT-4 HEDT?

Kpt. █████████: Działo przeciwpancerne. Zacząłem je nosić, odkąd SCP-███ się wydostał. Widziałem, jak takie przebijają czołgi jak bibułę. To samo zrobiło z celem.

Dr ███: SCP-096 poniósł znaczne obrażenia?

Kpt. █████████: Nawet kurwa nie drgnął. Dalej rozrywał mój oddział, ale z połową tułowia urwaną. [Rysuje duży półokrąg na swoim tułowiu]

Dr ███: Ale ponosił obrażenia?

Kpt. █████████: Jeśli tak, to tego nie okazywał. Musiał stracić wszystkie organy, całą krew, ale niczego z tego nie zauważył. Jego struktura kostna w ogóle nie została naruszona. Dalej rozrywał mój oddział.

Dr ███: A więc żadnych rzeczywistych uszkodzeń strukturalnych. Ile, pana zdaniem, wystrzelono naboi w kierunku SCP-096?

Kpt. █████████: Co najmniej? Tysiąc. Nasz strzelec pokładowy trzymał na nim swój GAU-19 przez co najmniej dwadzieścia sekund. Dwadzieścia jebanych sekund. To sześćset naboi kalibru .50 wpakowanych w to coś. Równie dobrze mogliśmy na niego pluć.

Dr ███: Wtedy przybył Zulu 9-B?

Kpt. █████████: Tak, a mojego oddziału już nie było. Zulu 9-B zdążył naciągnąć mu worek na głowę, a on po prostu usiadł. Wsadziliśmy go do śmigłowca i przywieźliśmy tutaj. Nie wiem, jakim cudem nigdy nie zobaczyłem jego twarzy. Może Bóg czy Budda, czy kto tam, uznał, że powinienem żyć. Dureń.

Dr ███: Uzyskaliśmy artystyczne przedstawienie twarzy SCP-096. Chciałby pan je obejrzeć?

Kpt. █████████: [Pauza] Wie pan, po tym jak usłyszałem krzyki tego czegoś i krzyki moich ludzi, chyba nie chcę nadawać twarzy temu, co słyszałem. Nie. Po prostu... nie.

Dr ███: Dobrze, sądzę, że skończyliśmy. Dziękuję, kapitanie.

[Słychać przesuwanie krzeseł i kroki opuszczające pomieszczenie. Potwierdzono, że kapitan (w stanie spoczynku) █████████ opuścił Salę Wywiadową 22.]

Dr ███: Niech to zostanie zaprotokołowane, że formalnie wnioskuję o jak najszybszą terminację SCP-096.

<Koniec zapisu>