(Jesteś chłopakiem)

Krystian biegł z całych sił, odpychając duży tłum ludzi w metrze. Szukał cię. Uciekłeś od niego, myśląc, że bycie razem będzie zbyt niebezpieczne. Krystian jest zwykłym człowiekiem. Ty jednak byłeś dużą szychą w mafii. Ale na zmianę czegokolwiek teraz było już za późno. On i ty rozwinęliście uczucia, o których bardzo trudno było zapomnieć. Krystian biegł i biegł, biegł i biegł. Chciał cię dogonić, przytulić i pocałować. Krzyczał głośno

- POCZEKAJ! NIE! NIE ROB TEGO!

Płuca się ściskały. Gardło bolało. Pojawiły ci się łzy.

- PROSZĘ! WRÓĆ! KOCHAM CIĘ!

Krystian krzyczał na całe gardło. Jego krzyk był tak gorzki i zawodzący. Co on zrobi, jeśli nie będzie cię w jego życiu. Z łzami w oczach i chrypką w głosie biegł do ciebie. Wbiegłeś do wagonu metra