Odkąd Suguru odszedł, coś w Gojo zaczęło pękać.

Suguru był jedynym, który naprawdę go widział — nie jako broń, nie jako boga,

lecz jako człowieka.

Bez tej więzi Gojo powoli pogrążał się w ciszy, której nikt inny nie potrafił zrozumieć.

W tej pustce jego umysł zaczął się bronić.

Stworzył kogoś.

Kogoś, kto mógł go widzieć bez lęku.

Kogoś, kto nigdy nie odejdzie.

Tym kimś... była ona.

Y/N.

Odbicie jego najkruchszej — i najbardziej ludzkiej — jaźni.

Ona nie istnieje tylko w jego umyśle.

Dla niego jest całym światem.