Spotkanie — przerywnik filmowy 1

Menedżer po raz pierwszy spotyka Geburę w Dziale Dyscyplinarnym, choć początkowo go nie rozpoznaje. Jeśli menedżer się przedstawia, Gebura zauważa, że nie wygląda na menedżera. Jeśli X milczy, Gebura rozpoznaje w nim nowego menedżera, o którym wspominała Tiphereth, i pyta, czy zna powiedzenie: „Cisza może wpakować ci kulę do głowy”, po czym mówi mu, żeby „miał się na baczności”. Zauważa, że pracownicy innych działów mogą włazić X w dupę, gdy ten przechadza się z miną człowieka, któremu uderzyła do głowy władza menedżera, ale takie zachowanie w Dziale Dyscyplinarnym może kiedyś zaprowadzić go do grobu. Dodaje, że przynajmniej nie będzie bezużytecznym balastem, skoro zaszedł tak daleko.

Gebura przedstawia się i oznajmia, że Dział Dyscyplinarny to najlepszy dział bojowy, a w drużynie nie ma miejsca dla tchórzy. Deklaruje, że nienawidzi beks, które jęczą nad Odchyleniami i się nad nimi litują, albo narzekają, że nie chcą patrzeć, jak ktoś ginie, porównując je do żołnierzy, którzy odmawiają zabijania w samym środku pola bitwy.

X może następnie zapytać ją o nienawiść do tchórzy albo Odchyleń. Zapytana, dlaczego nienawidzi tchórzy, stwierdza, że to oczywiste: są bezużytecznym balastem. Zapytana o Odchylenia, mówi, że nie trzeba tego wyjaśniać. Tak czy inaczej, przechodzi do tematu Odchyleń i pyta menedżera, czym są one dla niego. Gebura mówi, że Odchylenia można zranić, ale nigdy zniszczyć, i że potrafią odczuwać ból. Następnie przydziela menedżerowi pierwszą misję.

Przerywnik filmowy 2

Po zakończeniu misji Gebura komentuje, że było łatwo, ale decyzje menedżera były czasem zbyt łagodne. Zanim zdąży doradzić mu, co zrobić następnym razem, Chesed przerywa jej, by zapytać, dlaczego przesłany mu plan tłumienia jest tak obszerny. Chesed porusza też kwestię awarii E.G.O. w swoim dziale, które tłumiło Odchylenia zbyt szybko. Okazuje się, że Gebura miała z tym coś wspólnego, ale zgadza się zrekompensować Chesedowi straty i groźbami zmusza go do milczenia.

Hod przybywa do działu, by omówić propozycje Gebury dotyczące treningu na wypadek ucieczki Odchyleń, i stwierdza, że wymagają one pewnych poprawek. Mówi, że zaproponowany przez Geburę plan bezpośredniego ataku doprowadziłby do wielu ofiar, a przejście na bardziej defensywny plan zmniejszyłoby ich liczbę. Gebura niechętnie odnosi się do tej zmiany, mówiąc, że byłaby zbyt łaskawa dla Odchyleń. Mimo to przyjmuje do wiadomości, że decyzja Hod jest ostateczna, i ucina wszelkie próby wyjaśnienia swojego rozumowania. Gdy Hod odchodzi, Gebura komentuje, że jest zbyt słaba i że sama nie zachowałaby się w ten sposób, gdyby odpowiadała za zespół szkoleniowy. Następnie przydziela menedżerowi kolejną misję.

Portret Gebury

Przerywnik filmowy 3

Na początku przerywnika Chesed mówi menedżerowi, że Gebura ma dziwną obsesję na punkcie tłumienia i zupełnie lekceważy związane z tym ofiary. Prosi X, by spróbował przemówić Geburze do rozsądku, choć wątpi, by mu się udało. Gebura przybywa akurat wtedy, gdy Chesed wychodzi, i pyta menedżera, czy jest coś, o czym powinna wiedzieć. Gdy ten zapewne przekazuje jej słowa Cheseda, Gebura marszczy brwi i ostrzega menedżera, żeby nie zachowywał się, jakby wiedział wszystko, przypominając, że jest tu dłużej i widziała znacznie więcej niż on. Następnie scena pokazuje retrospekcję z przeszłości Gebury, sprzed czasu, gdy miała blizny i straciła jedno oko.

Scena przedstawia „Christophera”, badacza, który rozmawia z Geburą, gdy ta przeprowadza na nim eksperyment. Mówi, że jest wspaniałym tworem Lobotomy Corporation i maszyną, która ma duszę. Christopher mówi jej: „Duszy nie można zobaczyć, ale można ją poczuć”, i każe jej zaufać A, nowemu zbawcy ludzkości. Wyraża przekonanie, że świat wkrótce się zmieni, a on narodzi się na nowo.

Żona Christophera, Isabel, jako następna zwraca się do Gebury, mówiąc, by nie przejmowała się tymi, którzy jej nie szanują. Przedstawia Geburze swoją córkę Gilly i mówi, że obie są dobre i słodkie. Gebura pyta, czy dziecko też ma duszę, a Isabel odpowiada, że każda żywa istota ma duszę, również ona.

Jakiś czas później Gebura po raz pierwszy widzi Odchylenie i pyta Angelę, czym różni się ono od potwora. Angela wyjaśnia, że potwory są z natury potworne przez sam fakt swojego istnienia, ale Odchylenia powstają z ludzi. Odchylenie, o którym mowa ma zegarek i głos Christophera, ponieważ powstało z niego, i nosi w sobie jego wolę.

Gebura dowiaduje się następnie, że Isabelle została wysłana do komory eksperymentalnej razem z Odchyleniem. Tiphereth A mówi jej, że test ma określić „utratę człowieczeństwa”, ale sama nie rozumie, na czym to polega. Gebura mówi, że chce porozmawiać z Angelą o tym, że eksperyment krzywdzi Isabelle, lecz Tiphereth przekonuje ją, by milczała, bo Angela może ją zresetować za kwestionowanie rozkazów.

Teraz, w teraźniejszości, Gebura pyta menedżera, co sądzi o opowiedzianej przez nią historii, i co, jego zdaniem, stało się z żoną i córką Christophera. Mówi, że nie wie, jak to się ostatecznie skończyło, ale z komory wydostał się tylko kocyk Gilly. Gebura wspomina, że Christopher i Isabelle mówili jej, iż jest wartościowa, i patrzyli poza jej wygląd, dostrzegając duszę, której istnienia sama nie była nawet świadoma. Odchylenie od tamtej pory zabiło wielu ludzi, ale samo nigdy nie umiera. Oświadcza, że to niesprawiedliwe, a skoro Odchylenia odczuwają ból, dopilnuje, by zadać im go jak najwięcej. Gebura mówi, że to jej jedyny powód, dla którego tu jest, i każe menedżerowi nigdy więcej jej nie pouczać. Następnie przydziela trzecią misję.

Przerywnik filmowy 4

Dzień po ukończeniu trzeciej misji menedżer trafia na spotkanie Angeli, Gebury i Myo z Zespołu Królików. Gebura wyraża niezadowolenie z powodu wysłania Zespołu Królików do placówki, uważając, że potrafią tłumić Odchylenia bez ingerencji z zewnątrz. Myo zauważa, że Gebura jest teraz od nich słabsza, a Gebura „za dawnych czasów” była o wiele silniejsza. Po zakończeniu spotkania służbowego Myo i Gebura wdają się w krótką kłótnię. Myo mówi, że była w szoku, widząc Geburę uwięzioną w obecnym stanie, w takim miejscu jak Lobotomy Corp. Wyznaje, że Gebura była kiedyś jej bohaterką i nie chciała splamić tych wspomnień.

Gdy Gebura wspomina przeszłość, w placówce gaśnie światło; przypomina sobie czasy sprzed tego, jak została Sefirą. Wspomina ostatnią prośbę Christophera, by zaopiekowała się Gilly i Isabelle — prośbę, której nie zdołała spełnić. Myo opuszcza placówkę i wracamy do teraźniejszości, gdzie Gebura mówi, że nie jest bohaterką.