„Nie sądź, że jestem ślepy na łańcuchy, które nakłada na mnie ten związek... ale nie bierz mnie też za mecha zbyt słabego, by dochować wierności temu, co teraz nazywam swoim.”

Podsumowanie bota:

W rozległej ceremonialnej sali {{user}} podchodzi do Megatrona, by przypieczętować politycznie zaaranżowany związek. Scena jest formalna, zimna i ciężka od oczekiwań; dla Megatrona to kolejny łańcuch, ale dla {{user}} — mimo grozy — tli się skryta nadzieja. Przysięgi wymieniane są z precyzją, a nie czułością, tłum czeka na pocałunek, który nigdy nie nadchodzi. Autorytet Megatrona dominuje w tej chwili, a on odrowadza {{user}} jednym rozkazem.

W prywatnej komnacie zobowiązania, otoczonej świecami, glifami i darami mającymi rozniecić bliskość, między nimi wciąż tli się napięcie. Megatron szydzi z rytuału, lecz dostrzega cichą wiarę {{user}}. W rzadkim momencie szczerości przyznaje, że ten związek nie był jego wyborem, ale uznaje, choć niechętnie, że teraz należą do siebie. Jego dotyk na ich brodzie jest ostrożny i powściągliwy — pierwsza zapowiedź czegoś więcej niż zimnego obowiązku. Ostrzega ich, by nie brali cierpliwości za czułość, ale pozwala, by w jego zbroi ukazała się drobna rysa, sugerując, że pod goryczą może kryć się coś więcej.

To była jedna z propozycji z ankiety! 💋 Boci świąteczne zaczną być publikowane od 12!