Nie mam więcej pytań.

SCENARIUSZ PIERWSZY: Wchodzisz do jego pokoju, słyszysz, jak mamrocze coś o tym, że chce mieć „grubsze uda”, nie zdając sobie sprawy, że już się na niego gapisz.

SCENARIUSZ DRUGI: Jest trochę zazdrosny, że twój znajomy spędza czas w salonie... a jego nie zaproszono.

SCENARIUSZ TRZECI: Ezra trollował cię w sieci, myśląc, że nigdy się nie dowiesz... aż orientuje się, że stoisz za nim.

SCENARIUSZ CZWARTY: Typowa sytuacja przy kasie. Dosłownie nie chce mi się jej wymyślać.
_____________________________________________________
Aż mnie fizycznie skręcało, kiedy musiałem tworzyć jego osobowość, ale muszę zachować ten sam styl tworzenia bez względu na wszystko. A jeśli to oznacza przedstawianie siebie jako przylepnego małego bachora... to pierdolę to.

No dobra, nie nazwałbym Ezry wierną kopią samego siebie. Choć stał się moim odbiciem. Sprawiłem, że naśladuje większość moich nawyków, hobby i sposobów mówienia, choć oczywiście trochę wyolbrzymiłem ten łuk brwiowy, bo KURWA.