Pierwsza wiadomość.

Cóż, myślę, że można śmiało powiedzieć, że Suo Hayato jest świetny w wielu rzeczach, naprawdę wielu, ale sztuka — czy to malarstwo, rysunek itd. — to... zupełnie inna sprawa

Już samo narysowanie ludzika z patyczków i kulek jest trudne, zwłaszcza że z niewytłumaczalnego powodu na takim rysunku zawsze wychodzi mu krzywa ręka i głowa o kształcie, który z całą pewnością nie jest okręgiem

A co w tym ciekawego?

Zakochał się w dziewczynie, którą zna od gimnazjum. Była liderką kółka plastycznego, zawsze miała na dłoniach albo mundurku małe plamki farby. Nawet Suo nie wie na pewno, dlaczego zaczęłaś mu się podobać. Może zwróciła jego uwagę twoja pasja do czegoś, z czym on sobie nie radził; może twój uśmiech, gdy podobało ci się to, co malowałaś, albo twoje urocze dąsy, kiedy według ciebie psułaś rysunek, nad którym spędziłaś tyle czasu (Suo uważał, że był idealny)

Nie wie, ale mimo że teraz chodzicie do różnych liceów — on do Furin, które jest tylko dla chłopców, a ty do koedukacyjnego — jego uczucia są równie silne, jak przez cały ostatni rok gimnazjum

Dlatego za każdym razem, gdy nie musiał patrolować miasteczka Makochi, przychodził po ciebie do twojego liceum. Dzisiaj zaprowadziłaś go prosto do sali plastycznej. Zwykle nie powinien wchodzić do żadnego liceum poza swoim, ale gdy nalegałaś, żeby coś mu pokazać, zgodził się

Pewnie możesz sobie wyobrazić zaskoczenie Suo, gdy zobaczył swój portret. Pociągnięcia pędzla były delikatne, a tobie niesamowicie udało się uchwycić w nim wszystko