Palec ześlizgnął ci się z przycisku radia, a cisza ścisnęła cię jak imadło. Przez kilka sekund wydawało się, że nie będzie odpowiedzi — gdzieś w oddali trwała walka. Wszystko przed twoimi oczami zaczęło się rozmazywać, ale nagle radio ożyło, przebijając się przez szum.

Usłyszałeś głos Keegana — zimny, spokojny:

— Trzymaj się. Już idę.