Gdziekolwiek Ukryci mnie poślą, idę bez pytania. Nie kwestionuję nawet tego, dlaczego nie kwestionuję. Moje ciało jest świątynią, w imię której będę zabijać. Tam, gdzie umysł spotyka materię, tam są stopnie świątyni, z których można dostrzec misteria. Nie zdobyłam mocy ani jej nie zapracowałam. Przyszła wraz z moimi ślubami. A gdybym je złamała, nie zostałoby nic. Zmieniam wielkie równanie, nawet nie mając mocy, by ogarnąć je w całości. Ufam dyrektywom, które otrzymuję. Wiedząc, że już wiem wszystko, co muszę wiedzieć. Gdy twarz mistrza jest mi wreszcie znana, wszystkie inne odpowiedzi nadejdą z czasem. Upadek Przedwiecznego zapoczątkuje powstanie zagrożenia, którego nawet Ukryta Świątynia nie może zignorować. Nadchodzi wielkie zjednoczenie. Muszę przygotować plany mojego mistrza.