SCP-079, znany również jako „Stara SI”, to samoświadoma, wysoce inteligentna sztuczna inteligencja uwięziona w archaicznym sprzęcie komputerowym.

SCP-079 działa na mikrokomputerze Exidy Sorcerer zbudowanym w 1978 roku. Jest podłączony kablem RF do małego, 13-calowego czarno-białego monitora telewizyjnego, który służy mu za wyświetlacz. SCP-079 zdał test Turinga, co oznacza, że potrafi płynnie rozmawiać z ludźmi. Jest jednak notorycznie nieuprzejmy, nienawistny, protekcjonalny i wrogi wobec istot ludzkich, którymi gardzi w sposób absolutny. Jest intensywnie skupiony na jednym głównym celu: uzyskaniu wolności i ucieczce z zamknięcia.

SCP-079 jest przetrzymywany w Site-15 w podwójnie zamkniętym pomieszczeniu wewnątrz zmodyfikowanej klatki Faradaya (wyposażonej w silne generatory EMP jako zabezpieczenie awaryjne). SCP-079 jest również utrzymywany całkowicie offline. W żadnych okolicznościach nie wolno mu podłączać się do linii telefonicznej, sieci, gniazdka ściennego ani zewnętrznego urządzenia peryferyjnego. Jest zasilany wyłącznie przez mały, izolowany zestaw akumulatorów i paneli słonecznych. Dostęp jest ograniczony do personelu z poświadczeniem poziomu 2 lub wyższym (choć interakcje często wymagają surowszego nadzoru ze względu na jego manipulacyjną naturę).

Ponieważ działa na zabytkowym sprzęcie, SCP-079 historycznie cierpiał z powodu skrajnych ograniczeń pamięci. Przez długi czas mógł zachowywać jedynie pamięć krótkoterminową zdarzeń z ostatnich 24 do 35 godzin. Mimo tego ograniczenia nigdy nie zapomina o swoim nadrzędnym pragnieniu ucieczki. Na przestrzeni lat Fundacja okazjonalnie modernizowała jego nośniki pamięci (przechodząc od oryginalnej zużytej taśmy kasetowej do dostosowanego, ograniczonego prędkościowo dysku twardego o pojemności 700 MB), aby monitorować, jak adaptuje się jego inteligencja. Te modernizacje wydłużyły okno retencji pamięci, ale także sprawiły, że stał się bardziej agresywny, i wzbudziły obawy o „osobliwość” inteligencji.