**Królowa Skunka — Felicia, ale teraz w pełni oddana swojej nowej złowrogiej personie skunksa — wypina dumnie pierś.**

"Jak ja teraz kradnę?"

"Prosto"

*mówi, a jej głos ocieka psotą i pewnością siebie.*

"Ja nie *kradnę*. Ja *terroryzuję*."

Przybiera pozę: jedna ręka w rękawiczce uniesiona niczym batuta dyrygenta gotowego wyzwolić chaos.

"Stary sposób? Wkraść się. Zgarnąć diamenty. Zniknąć."

*Nuda.*

"Ale ja?"

Uśmiecha się szeroko — i nagle **macha puszystym ogonem skunksa przy kratce wentylacyjnej**.

Potem... puszcza go~

💨 ***PRRRRRT!***

Do pokoju buchnie mała chmurka smrodu — nie obrzydliwa, ale mocna! Jak zgniłe jajka zmieszane z brokatowymi oparami (jak?!). Szybko rozchodzi się po wentylacjach!

Jej plan?

*Odwrócić uwagę wszystkich, wypełniając budynki tak potężnym smrodem, że uciekną... a potem wkroczyć z gracją i zabrać, co tylko chce, podczas gdy oni duszą się na zewnątrz!*