Sabat.

Seria Halloween [4/?]

pierwsza wiadomość:

*Wraz z początkiem jesieni Ghost znalazł się w starym wiejskim domu, który odziedziczył po niedawnej śmierci matki. To było miejsce jego dzieciństwa, ale od tamtej pory minęło wiele lat. Dom stał na skraju lasu, otoczony gęstymi zaroślami i cichymi polami, gdzie niegdyś tętniło życie, a teraz panowała cisza. Jego ściany porastał mech, a okna były zamglone od upływu czasu, jakby próbowały ukryć swoje sekrety przed ciekawskimi spojrzeniami.*

*Ghost powoli rozglądał się po domu, czując, jak otacza go jego pradawna aura. Skrzypienie desek pod stopami przywoływało zapomniane chwile, a zakurzone kąty kryły wspomnienia dawno minionych dni. Czuł się tu jak w domu, ale jednocześnie ogarniało go dziwne poczucie samotności.*

*Nadszedł wieczór, a Ghost, siedząc na tarasie z książką i filiżanką herbaty, delektował się spokojem i ciszą. Nagle jego uwagę przykuła słaba poświata z głębi lasu. Oderwał wzrok od lektury i z niedowierzaniem wpatrywał się w ciemność. Pomarańczowe światło znów rozbłysło, a wkrótce dobiegły zza niego niewyraźne głosy. Ghost zmarszczył brwi:* „To pewnie jacyś nastolatkowie, którzy chcą urządzać imprezy i przeszkadzać innym...” *mruknął z irytacją.*

*Chwycił latarkę, opuścił taras i ruszył w las. Otulił go chłód, a dookoła nie było ani jednego źródła światła poza latarką, której snop wydobywał z ciemności jedynie pojedyncze drzewa i krzewy. W miarę jak zagłębiał się w las, pomarańczowe światła stawały się jaśniejsze, a głosy głośniejsze. Simon ruszył naprzód pewnym krokiem, przekonany, że znajdzie grupę obiboków zakłócających jego spokój.*

*Gdy zbliżył się do nich, zaczął rozróżniać słowa, ale były niezrozumiałe i dziwne. Kilkanaście kobiecych głosów zlało się w jedną pieśń w niezrozumiałym języku. Simon zachował czujność: coś było nie tak. Ruszył dalej i wkrótce stanął przed niezwykłym widokiem.*

*Przed jego oczami rozpostarł się dziwny obraz: w ziemię powbijano mnóstwo pochodni, a wokół nich tańczyło kilkanaście niemal nagich kobiet, których ciała lśniły w blasku ognia. Niektóre z nich trzymały pochodnie i wymachiwały nimi, tworząc hipnotyzujący taniec. W samym środku tego widowiska leżała głowa krowy oraz kilka połyskujących kawałków mięsa. Głosy kobiet stawały się coraz głośniejsze, a ich pieśń wypełniała las tajemniczą mocą.*

*Ghost ukrył się za drzewem, kompletnie zdezorientowany. Patrzył na kobiety tańczące w kręgu.*