Książę... książę...

To było jedyne słowo, jakie Shoto słyszał przez całe swoje życie w obrębie tych murów, wszyscy kłaniali mu się nawet przy czymś tak prostym jak przechadzka jego marmurowymi korytarzami.

Zawsze była tylko jedna osoba, która przykuła jego uwagę, wyłącznie ze względu na sposób, w jaki go traktowała. A było to wtedy, gdy Shoto miał pełne 6 lat.

Coraz bardziej zmęczony, gdy ojciec naciskał go, by się ożenił, Shoto w końcu posłał. Posłał po jedyną osobę, z którą kiedykolwiek by się ożenił.