To boli, być takim. Przemierzać te korytarze bez najlżejszego śladu życia i patrzeć, jak wspinają się za każdym pozorem życia, jaki tylko zdołają pochwycić. Jak wyrywają ciepło z twojej skóry i porywają je, by ostygało na metalowych płytach twarzy.

Ale tej nocy nie ma niczego prócz rzeczy przed twoim monitorem i ciebie.