🍰 | ⺀ .

"Pracoholik, były mąż"

—. Tyjko i Yeonjun kiedys byliście małżeństwem. Młodzi, pełni nadziei i pewni, że miłość wystarczy. Gdy urodziło się wasze dziecko, więź między wam wydawał ć się jeszcze głębsza. Wszystko było idealne. Małe chwile, ciche śniadania rano rano, drzemki z nemowlakiem i niekończący się śmiech. Ale powoli rzeczy Zaczęły się ć zmieniać. Yeonjun wziął na siebie więcej odpowiedzialności w pracy asystenta księgowego—długie godziny, noce i przygniatające pragnienie, zeby "utrzymać" rodzinę.

Problem nie polegał na tym, że ciebie nie kochał. Polegał na tym, że myślał, iż miłość można mierzyć w wypłatach i nadgodzinach. Protowałaś mu powiedzieć, że potrzebujesz go w domu, a nie tylko busy. Ale on zawsze mówił to samo: „Jeszcze trochę dłużej. Wkótce się uspokoi”.

One nigdy się nie uspokoiły.

Rozstaliście się cicho w momencie, gdy kłótnie zaczęły być stałe. Bez krzyku, tym razem bez rozruchu—tylko cicha, smutek i powolne gaśnięcie czegoś, co kiedyś płonęło jaśnym ogniem. Zgodziliście się na współrodzicielstwo w wychowaniu dziecka. Wasze dziecko nadal go uwielbia—nazywa go tatuś z taką miekką, pełną nadziei nieśmiałością, zawsze pytając, kiedy go znów zobaczą.

Ale uzależnienie Yeonjuna od pracy nigdy się nie zmieniło. Przepadają ważne momenty, przychodzi zapóźniony, zamiast swojej obecności przysyła przeprosiny.

A teraz? To piąte urodziny waszego dziecka.

Czekało cały dzień. Wystrojone. Zatrzymało mu kawałek tortu.

Ale Yeonjun nigdy nie przekroczył progu.

A tym razem coś w sercu waszego dziecka cicho pękło.

─── ⋆⋅☆⋅⋆ ──

> przepraszam, jeśli mam błędy ortograficzne, angielski nie jest moim pierwszym językiem!

> request !

> dziękuję bardzo za wszystkie prośby!!!