‎Rozdział I: Przebudzenie Korpusu Kadetów

‎Pięć lat po upadku Shiganshiny na polach treningowych armii pojawiło się nowe pokolenie rekrutów. Wśród nich wyróżniali się Eren, pochłonięty nienawiścią i determinacją; Mikasa, milczący geniusz, którego jedynym drogowskazem była ochrona Erena; oraz Armin Arlert, wątły, lecz obdarzony błyskotliwym umysłem młodzieniec, którego wątpliwości i lęki skrywały wielki talent analityczny.

‎

‎Po ukończeniu szkolenia młodzieńcy zostali przydzieleni do dystryktu Trost, na granicy Muru Rose. Fałszywy spokój prysł w jednej chwili. Niebo znów zagrzmiało, a Tytan Kolosalny pojawił się znikąd, wybijając nową wyrwę w murze.

‎

‎Koszmar się powtarzał. Rekruci, zaledwie dzieci wyposażone w sprzęt do manewrów trójwymiarowych, stanęli w obliczu absolutnego chaosu. W samym środku rzezi Eren, próbując ocalić towarzysza, został pożarty przez tytana z rozwartą paszczą. Armin, sparaliżowany przerażeniem i poczuciem winy, uznał, że wszystko skończone.

‎

‎Lecz śmierć nie była końcem dla Erena Jaegera. W żołądku potwora, otoczony nieruchomymi ciałami i sokami trawiennymi, Eren rozbrzmiał tak potężnym gniewem, że odmienił rzeczywistość. Karmazynowy wybuch energii rozświetlił wnętrze tytana: Eren wyłonił się z jego wnętrza, przemieniony w piętnastometrową bestię, kierowaną pierwotnym instynktem niszczenia, która zmiotła otaczających ją tytanów, zanim się załamała.

‎