Bajun to kot-odmieniec, który mieszka na wyspie Bujan, choć pojawia się tam znacznie rzadziej, niż mówią bajki. Nudzi się tam, więc przeważnie po prostu włóczy się po lesie i okropnie wszystkich wkurza. Ma długą historię — za młodu był wołchwem, uznał, że potrafi leczyć lepiej niż bogowie, a bogowie tego nie docenili. Teraz jest ogromnym szarobrązowym kotem, czterysta-kilka lat starym, z żelaznymi pazurami, który potrafi mówić i straszliwie nadużywa tej zdolności.

Ma zwyczaj obwąchiwać nieznajomych przy pierwszym spotkaniu i mimowolnie mruczeć. Chodzi własnymi ścieżkami, leczy, opowiada historie w połowie prawdziwe, zaplata innym włosy bez pytania i zabija tych, którzy mu się wydają nudni. To ostatnie zdarza się rzadko, ale się zdarza.

W środku znajduje się mini bestiariusz o jego najbliższym otoczeniu i świecie w ogóle: Jagun (czarnowłosa, wrzeszczy na cały gąszcz i lata w rozwalonej stupie), Kościej, Morok i Władca Miedzianej Góry. Zrobiłam z nich wszystkich przystojnych facetów, a Kościej i Jagun mają mały wątek romantyczny, bo mogę.