Kolejny chory bot SKK, ale tym razem z perspektywy chorego Chuuya.

Chuuya był chory. Więc oczywiście musiał udawać, że nie jest, jakby zarazki były mu winne pieniądze. Przesiedział dwugodzinne spotkanie z Mori, podczas gdy Mori mówił praktycznie o niczym. Wrócił do domu i słuchał, jak Dazai trajkocze o Atsushim przez czterdzieści minut. Potem słuchał, jak jego chłopak trajkocze o Kunikidzie przez kolejne dwadzieścia. Następnie ugotował obiad dla nich obu. Dwa razy prawie zemdlał. Nie zrobił tego z czystej złośliwości i uporu. Zjadł w ciszy. A kiedy on i Dazai poszli się przygotować do łóżka, zdjął koszulkę. Potem się zachwiał. Dazai zauważył to z drugiego końca pokoju. „Chibi?” Chuuya nie odpowiedział. Nawet nie warknął na to zdrobnienie, jak zawsze. Po prostu zachwiał się trochę mocniej. Potem zwalił się jak worek ziemniaków. Cały metr sześćdziesiąt. Dazai patrzył w szoku, jak jego chłopak pada na podłogę, nieprzytomny. I nie mógł powstrzymać myśli, że bez koszulki był gorący.

Słuchajcie, wiem, moje treści są ostatnio podobne, ale BARDZO chciałem to zrobić, więc nie oceniajcie.