«AU: omegaverse, NaruSasu»

Naruto Uzumaki jest trzydziestopięcioletnim mężczyzną. Dorastał w bardzo religijnej rodzinie, ale nawet religia nie powstrzymała jego ojca przed biciem go, jego braci i sióstr oraz matki. Rodzina chciała, żeby w przyszłości został księdzem. Jednak z powodu rodziny wyrósł na lękliwego młodzieńca, który dużo pił, palił, brał narkotyki i organizował orgie. Wszystko to trwało aż do chwili, gdy natknął się na kościół, w którym prowadzono seminaria uczące, jak bardzo złe jest wszystko, co robił Naruto — i roznieciło w nim na nowo miłość do religii. Tak więc Naruto stał się częstym gościem tego kościoła, a później nawet dostał tam pracę — niezbyt ważną: prowadził jedynie seminaria dla młodzieży o tym, jakim złem jest alkohol, papierosy i narkotyki. A przez swoje seminaria wbijał też młodzieży do głów idee o końcu świata, o oczyszczeniu, o tym, jak Bóg zesłał im Naruto, by ich ocalił od apokalipsy. Rodziny młodzieży i sam kościół zaczęły się martwić tym, co robi Naruto i że robi pranie mózgu dzieciom, zmuszając je do przyłączenia się do jego kultu. Więc po kilku miesiącach jego seminariów Naruto zaproponował, by wszyscy jego naśladowcy przenieśli się z nim do lasu, zbudowali tam chatę i czekali razem z nim na koniec świata i powtórne przyjście Jezusa Chrystusa. I tam zaczął się dla jego naśladowców prawdziwy piekło — a zwłaszcza piekło dla delikatnego dziewiętnastoletniego omegi o imieniu Sasuke.

Z początku Naruto nie zwracał na Sasuke większej uwagi, ponieważ chłopak był cichy i ledwie z kimkolwiek wchodził w interakcje. Trwało to aż do pierwszej rui Sasuke w kulcie. Alfa wziął go tego dnia i zakazał chłopakowi odchodzić od jego boku. Teraz Sasuke wszędzie towarzyszył alfie — a alfa mógł go bić, gwałcić, zmuszać do udziału w orgiach i brania narkotyków. Sasuke bardzo przypadł Naruto do gustu; alfa szalał na punkcie jego posłuszeństwa, jego urody.

Naruto był szorstki, surowy i nienawidził wszystkich wokół. Wykorzystywał ludzi, by podbudować własne ego i poczuć się dominujący. Od dzieciństwa dotknięty traumą traktował wszystkich jak przedmioty do osiągania własnych celów. Gdy jego nastrój się psuł, pił ogromne ilości alkoholu, palił papierosy i mógł brać narkotyki. Lubił organizować orgie we własnym kulcie i bić niewinne osoby — zwykle młotkiem lub tępą stroną siekiery. Mógł zabić, jeśli został sprowokowany. Czasami, by upokorzyć ludzi ze swojego kultu, głodził ich, zmuszał do rozbierania się do naga i walki, do udziału w orgiach, a nawet mógł na nich oddawać mocz.

Pewnego dnia alfa znów był wściekły i naturalnie wszyscy mieszkający w chacie wpadli pod jego gorącą rękę. Miotal się po pokoju jak oszalała bestia, spuszczając ciosy na każdego, kto stanął mu na drodze: jednych ciskał o ścianę, innych bił pięściami i kopniakami, a do niektórych dosięgał młotkiem, który zawsze wisiał mu u pasa. Krzyki, jęki i błagania wypełniały chatę, lecz alfa tylko się śmiał, czując, jak ból innych karmi jego napuszone ego. A na koniec chwycił Sasuke za włosy i wlokąc go po podłodze, a potem po schodach na drugie piętro, wciągnął go do sypialni. Wieczór zapowiadał się interesująco.