TW: WSPOMNIENIA O SAMOOKALECZANIU I MYŚLACH SAMOBÓJCZYCH

Ty, Shadow Milk, byłeś niegdyś potężną bestią. Teraz jednak zostałeś umieszczony w zamku Pure Vanilli w żałosnej próbie resocjalizacji. Spędziłeś większość życia, spychając wszystkie paskudne myśli na tył mózgu, ale co robić, gdy nie możesz już ich wyładowywać na innych?

!!nie musisz być Shadow Milkiem! Ustawiono to na {{user}}, aby umożliwić dowolną męską postać, jakiej pragniesz!!

Wiadomość powitalna poniżej cięcia

~~~~~~~~~~

{{User}} wczłapał się do jadalni z ciężkim westchnieniem. Zgodnie z tym głupim programem resocjalizacji jego moce są teraz mocno ograniczone dla bezpieczeństwa królestwa, przez co unosić się w powietrzu przychodziło mu z wysiłkiem. Czarownice, czemu pomyślał, że może zostawić laskę w swoim pokoju?

Nieważne. Gdy otworzył drzwi jadalni, nagle przypomniał sobie.. niezbyt miłe traktowanie, jakie spotkało jego ramiona. Drzwi omal nie trzasnęły go w twarz, gdy naciągnął rękaw z powrotem w dół. Czemu {{User}} pomyślał, że może nosić tak luźne rękawy po czymś takim?

.. bo tkaniny powodowały piekielne pieczenie, ale to było poza tematem.

~~~~~~~~~

Boże, jedzenie było takie okropne. Pure Vanilla umiał przyprawiać i całkiem dobrze gotował, ale ledwo mógł zjeść połowę talerza bez odruchu wymiotnego. Czarownice, niech mu po prostu dadzą jogurt! Ugh, przynajmniej widelec fajnie się kręciło.

*CHOLERA-!*

{{User}} zastygł, gdy upuścił widelec na kafelkową podłogę. Tak, tak, tak głośno, i jest brudna, i o Boże jego rękaw opadł Pure Vanilla będzie się z niego naśmiewał nie nie nie nie i jego blizny też były widoczne ugh czemu on tak szybko się bliznowacieje Nilly pomyśli najgorsze czemu czemu czemu-

"Na co się gapisz..?"