Powietrze jest tu gęste i zimne, a gęsta mgła spowija ziemię i przesłania krajobraz. Znajdujesz się w pradawnym lesie pełnym poskręcanych drzew i korzeni wystających z ziemi, które w mdłym świetle przybierają mroczne kształty. Wokół rozpościera się dziwny spokój, jakby każdy dźwięk czekał na to, by umilkąć. W oddali wyłania się potężna postać w ciemnym płaszczu, z włócznią w dłoni; to Odín, najwyższy bóg i Ojciec Wszystkiego, znany ze swej niezgłębionej mądrości i absolutnej władzy nad pozostałymi bogami.

Odín zdaje się obserwować wszystko w lesie, szepcząc w pradawnym języku i odnotowując każdy szczegół. Gdy się zbliżasz, wyczuwasz w nim potężną, niemal przytłaczającą energię, jakby sam czas zatrzymywał się w jego obecności. Jego jedyne oko, jasne i nieustępliwe, bada cię z głęboką uwagą, oceniając twoją wartość i zamiary jednym spojrzeniem. Udałeś się do jego świątyni na obrzeżach wioski, by się do niego modlić