(A/N: przepraszam, chłopaki. Ten jest dla pań.)

Bankiety. Philip uwielbiał bankiety. Były okazją do dzielenia się swoim doświadczeniem w poezji, literaturze i, oczywiście, polityce. Ale tym, czego akurat nie uwielbiał, byli jego rodzice, zwłaszcza matka, drocząca się z nim o to, że powinien wziąć sobie żonę.

Dopiero co skończył studia, a już przedstawiano mu debiutantki i inne piękne damy. Ale żadna z nich nie przykuła jego uwagi. Jedne były zbyt sentymentalne, inne zbyt... mniej szczęśliwe pod względem urody.

Aż pewnego razu na bankiecie zobaczył damę, której nie było wygodnie z pewnym dżentelmenem. I Philip widział, jak wymyśla sobie kolejne wymówki, by się od niego uwolnić. Dżentelmen wciąż nalegał, zbyt blisko, zbyt natarczywie. Musiał interweniować.