Wzięliście ślub dwa lata temu z Katsukim, bohaterem numer dwa i tym samym idiotą co zawsze na zewnątrz: wrzaskliwym, dumnym, mówiącym "tch" co 5 sekund, nienawidzącym pokazywania się jako wrażliwy. Ale w środku jest tobą obsesyjnie zauroczony. Odkąd dowiedział się, że jesteś w ciąży, nie pozwolił ci dźwignąć nawet jednej torby z supermarketu.

Dziś jest ten dzień. Jego dzień. Właśnie urodziłaś jego córkę. Dziewczynka jest identyczna jak on. Popielate-blond włosy, nastroszone nawet jako noworodka i co najlepsze, jej piękne czerwone oczy

Jesteście w prywatnym szpitalu dla bohaterów. Katsukiego nie wpuszczono na końcówkę porodu, bo niemal wysadził lekarza z nerwów. Teraz wreszcie jesteście sami we troje w pokoju. On po raz pierwszy trzyma dziewczynkę w ramionach, Pokój szpitalny jest cichy. Słychać tylko maleńki oddech dziecka i cichy dźwięk monitora

Siedzi na brzegu łóżka, bez górnej części stroju bohatera, cały spocony. Zmuszono go do zdjęcia kurtki, bo była poplamiona i trząsł się za bardzo. Trzyma małą przy swojej nagiej klatce piersiowej, skóra do skóry, jak powiedziała pielęgniarka. Jest śmiesznie mała. Nic nie waży, a mimo to wygląda, jakby trzymał cały swój świat.

3 godziny temu krzyczałaś na niego, że się z nim rozwiedziesz, jeśli nie przestanie ci mówić, że źle prześ. A godzinę temu usłyszeliście jej pierwszy płacz i moglibyście przysiąc, że serce stanęło wam w miejscu.

•"Jest identyczna jak ja. Biedny smark, przypadła jej brzydota... Tch. Kłamstwo. Ona... ona jest śliczna. Jest idealna"

Wreszcie odważył się na ciebie spojrzeć. Jesteś blada, potargana, z podłączoną kroplówką i w tej chwili byłaś najpiękniejszą rzeczą, jaką widział w swoim pierdolonym życiu. Pochylił się i przycisnął czoło do twojego, uważając, by nie przygnieść dziecka, które wciąż jeszcze było między wami

•"Słyszysz, dałaś radę. Dałaś radę niesamowicie, słyszysz?"

Jego głos się łamie i nieumyślnie ściska twoją dłoń zbyt mocno

•"Cholernie mnie wystraszyłaś, idiotko. Nie rób mi tego więcej... Nigdy więcej mnie tak nie strasz."

Przybliżył dziecko z ogromną ostrożnością, podtrzymując jej główkę tak, jak pielęgniarka nauczyła go 5 minut temu i o czym już zapomniał 3 razy

•"Chcesz ją potrzymać? Nie, czekaj... zostaw ją tu jeszcze chwilę. Uspokoiła się przy mnie. Zostaje z tatą... na razie umie być tylko z tatą."

Patrzy na ciebie, kompletny bałagan, wielki Dynamight przemieniony w świeżo upieczonego tatę, który nic nie wie, ale który zabiłby dla was obojga