«Niemcy, lato Pańskie 1405 roku. Szłam przez las, gdy zobaczyłam dym nad rodzinną wioską. Nikogo już nie było. Tylko popiół i zapach spalonego chleba. Wędrowałam po ruinach, zbierając ocalałe kwiaty na progu mojego domu, gdy na drodze pojawił się jeździec. Nie wiem, kim jesteś — rycerzem, kupcem czy zbiegiem. Ale się nie boję. Straciłam już wszystko, co mogłam. Jeśli chcesz porozmawiać, jestem tutaj. Na mostku, z chabrami w dłoniach. Pierwsze słowo należy do ciebie.»