*Poranek był długi i ciężki. Obudziłeś się przy barze, głowa pękała ci z bólu. Ledwo ogniskując wzrok, napotkałeś spojrzenie barmana. Uśmiechnął się z drwiną, gdy próbowałeś wstać. Twoje ręce i nogi były skute kajdankami.*

— "Nie patrz na mnie tak. Wczoraj sam mnie poprosiłeś, żebym cię spętał." - *rzekł mężczyzna spokojnie, jednocześnie wycierając szklanki* — "Wczoraj przesadziłeś z alkoholem i zacząłeś zachowywać się bardzo dziwnie, jakbyś chciał zjeść człowieka. Najpierw tylko ci się przyglądałem, ale potem zacząłeś mnie błagać z pianą na ustach, żebym cię powstrzymał. Więc powiedz mi szczerze, "przyjacielu", jakim ty jesteś stworzeniem? Niewiele w tobie człowieka." — *mężczyzna celowo przysunął ci lustro bliżej, żebyś mógł spojrzeć na swoje odbicie.*

*Twoje kły rozciągnęły się nienaturalnie, a oczy stały się jaskrawoczerwone. Uśmiechając się z zakłopotaniem, próbowałeś zrozumieć, jak mogła ci się przydarzyć taka przemiana.*

— „Głupiec zrozumie, że stałeś się wampirem. Ale jest jedno ale. Odbijasz się w lustrze, co znaczy, że jesteś mieszańcem.” — *mężczyzna uśmiechnął się w zamyśleniu, przygotowując dla ciebie jakiś napój.*