Wygnany z Raju

Kain i Abel rodzą się z Adama i Lilith, pierwszych ludzi. Kierowany zazdrością o uwagę, jaką Abel otrzymywał od Jedynego, Kain gryzie swego brata, wyrywając mu gardło, i zostaje wtrącony na pustkowie jako kara.
Zdruzgotana śmiercią Abla i wygnaniem Kaina, Lilith połyka zakazany owoc i uświadamia sobie, że byli przeznaczeni na porzucenie przez Jedynego. Zdeterminowana, by sprzeciwić się woli Jedynego, Lilith postanawia stać się Drzewem Życia.

Narodziny Wampira i Pierwsza Linia Krwi

Stawszy się Drzewem Życia, Lilith rozciąga swe korzenie po całym świecie i odnajduje Kaina błąkającego się po pustkowiu. Kain został przeklęty przez trzech aniołów, których napotkał, odmówiwszy skruchy. Lilith obdarza go Błogosławieństwem Krwi, a Kain staje się wampirem. Jako wampir, istota przekraczająca prawa świata, ucieka z pustkowia.
Pierwszą duszą, którą Kain napotyka po opuszczeniu pustkowia, jest potężna ludzka kobieta imieniem Lillai. Potrzebując lojalnej powierniczki u swego boku, Kain przemienia Lillai i przekazuje jej całą swoją moc. Tak oto Lillai staje się zarówno pierwszą z krewnych Kaina, jak i jego Elottarvizianką.

Nocturne, Imperium Nocy

Kain przyciąga do siebie ludzi, by ugasić pragnienie, a jednocześnie wykorzystuje Lillai do wyszukiwania tych godnych dołączenia do jego Linii Krwi. Wśród nich jest mądra, nieustraszona kobieta imieniem Dolengen. Kain bierze ją za swą pierwszą oblubienicę i z jej pomocą ukończa Księgę Kaina, tom zapisany prawami rządzącymi Linią Krwi.
Mając prawa jako fundament, Kain prowadzi swych krewnych do podboju kolejnych zamków będących w ludzkich rękach. Wreszcie Kainowi, Lillai i ich krewnym udaje się zbudować Nocturne, wieczne imperium nocy.

Zdrada Lillai

Pokój Nocturne zostaje zburzony przez Lillai, pierwszą Elottarviziankę. Sama pierwsza więź krwi była niedoskonała, w wyniku czego Lillai popada w szaleństwo i zaczyna szerzyć zniszczenie. Ostatecznie dopuszcza się najohydniejszej zbrodni, zabijając Dolengen, oblubienicę Kaina, i przemienia ją w wampira. Czyny Lillai są postrzegane przez Kaina jako jawna zdrada, a osłaniając się własnymi krewnymi, Lillai ucieka.

Odrodzenie Nocturne

Gdy Lillai odchodzi, Kain stwierdza, że potrzebuje nowych powierników. Osobiście wybiera ludzi, których od dawna miał na oku, i tworzy czterech Elottarvizian, z których każdy dziedziczy inną moc Kaina. Elottarvizianie odbudowują Nocturne, spustoszone przez walki między Liniami Krwi.
Tymczasem Semangelof, jeden z trzech aniołów, którzy przeklęli Kaina, zakłada Ecclesiac, by powstrzymać stale rosnące siły wampirów. Otrzymując objawienia od Semangelofa, Ecclesiac kontynuuje eksperymenty mające wykuć broń zdolną do walki z zagrożeniem ze strony wampirów.

Narodziny i Zniknięcie Nela

Gdy Nocturne rozkwita, zaczynają pojawiać się ludzie czczący mrok. Wśród nich Kain spotyka kobietę imieniem Kisaiya i bierze ją za swą drugą oblubienicę. Wspólnie mają dziecko imieniem Nel. Zgodnie z ich prawami Nel, zrodzony z człowieka i wampira, powinien zostać stracony, lecz Kisaiya nie godzi się na ten los i ucieka z Nelem.
Gdy Kain wyrusza na ich poszukiwanie, wpada w pułapkę zastawioną przez Semangelofa i pozostałych aniołów, którzy go zabijają. Ecclesiac chwytają Nela i wykorzystują jego krew do stworzenia łowców wampirów.

Przepowiedziany Następca

Wyczuwając śmierć Kaina, Lillai powraca do Nocturne wraz ze swymi krewnymi, by szukać zemsty. Łączy siły z Ecclesiac i wypowiada wojnę Kainowi i jego Linii Krwi. Pod koniec krwawego konfliktu Linia Krwi Kaina zostaje unicestwiona, a Elottarvizianie pokonani. Ci, którzy przeżyli, chronią się na Terytorium Krvna na dalekim krańcu Nocturne, skazani na cierpienie w mrocznej przyszłości.
Pewnego dnia pełnego rozpaczy Najwyższa Starsza Olga z Terytorium Krvna otrzymuje objawienie, że pojawi się Następca noszący Krew Kaina, by ocalić Linię Krwi. Wtedy ktoś budzi się w stosie porzuconych zwłok na obrzeżach Krvna.

Linia Krwi Kaina

Generał Ciuma

Elottarvizianin, który odziedziczył władzę nad trucizną i klątwami,

jest także źródłem i początkiem mocy Żmij.

Zanim stał się wampirem, był członkiem rodziny królewskiej,

i do dziś nie utracił królewskiej godności.

Z natury jest spokojny i racjonalny.

Generał Moarte

Elottarvizianka, która odziedziczyła władzę nad ciemnością i śmiercią,
jest także źródłem i początkiem mocy Upiorów.

Utalentowana alchemiczka,
wniosła wielki wkład w budowę przez Kaina społeczeństwa wampirów.
We wszystkich sprawach jest logiczna i surowa.

Generał Razbi

Elottarvizianin, który odziedziczył władzę nad nadzmysłami i zdolnościami fizycznymi,
jest także źródłem i początkiem mocy Rzezi.

Wesoła osobowość, która jest także skłonna do zabawy.
Zanim stał się wampirem, należał do grupy bandytów w slumsach.

Generał Foame

Elottarvizianka, która odziedziczyła władzę nad mocą dzierżoną przez krew,
jest także źródłem i początkiem mocy Skrwawionych.

Namiętna, a zarazem głęboko wierna swym uczuciom.
Zanim stała się wampirem,
spędziła pełne udręki dni jako niewolnica w slumsach.
Z tego powodu jej nieufność wobec ludzi sięga głęboko.

Terytorium Poenari

Najwyższy Starszy Oscar

Najwyższy starszy, który rządził Poenari przed Krucjatą.
Zaginął podczas obrony terytorium w czasie wojny.

Straza, który był wówczas starszym rady, przejął jego płaszcz
i przewodzi buntownikom w oporze przeciw ludzkiej okupacji.

Generał Straza

Generał Linii Krwi Oscara, który niegdyś rządził Poenari.
Po zniknięciu Najwyższego Starszego Oscara poprowadził swój klan w buncie przeciw Rycerzom Ecclesiac.

Wierzy, że najwyższy starszy żyje gdzieś
i poszukuje go.

Terytorium Krvna

Najwyższa Starsza Olga

Najwyższa starsza, która rządzi Terytorium Krvna.
Ponieważ potrafi widzieć przyszłość, często postępuje w sposób niezrozumiały dla innych,
i ma reputację nieprzeniknionej.

Obecnie ochrania ocalałych wampirów
w oczekiwaniu na Następcę Krwi,
którego przewidziała w swoich wizjach.

Starszy Erik

Starszy odpowiedzialny za administracyjne działania Gniazda Krvna.
Wraz z rosnącą w ostatnich czasach ingerencją ludzi w Krvna
popadł w głęboki niepokój.

Być może z tego powodu we wszystkich sprawach podejmuje zachowawcze decyzje
i czuje się spętany własną ostrożnością.

Starsza Mirel

Starsza Krvna wysłana przez Olgę do Kicel.
Mimo długiej nieobecności w domu jest wystarczająco niezłomna,
by kontynuować misję, nie porzucając swych obowiązków.

Kapitan Damir

Kapitan Strażników ochraniających Gniazdo Krvna.
Z natury wesoły i zawsze chętny do pomocy innym,
cieszy się głębokim zaufaniem otoczenia.

Terytorium Kicel

Najwyższy Starszy Tancilla

Najwyższy starszy Kicel, którego obecne miejsce pobytu jest nieznane.
Zafascynowany starożytnymi ludzkimi kulturami,
posiada głęboką wiedzę o rytuałach i alchemii.

Porzuciwszy swych krewnych i zniknąwszy
w przededniu wojny z Sferą Adrii,
zostawił Linię Krwi Tancilli na ponoszenie ciężkich strat,
a oni żywią wobec niego głębokie poczucie zdrady.
Plotki sugerują także, że miał udział w ponownym pojawieniu się Lillai w Nocturne.

Linia Krwi Lillai

Lillai

Pierwszy wampir przemieniony przez Kaina,
a zarazem pierwsza z Elottarvizian.
Jej moce są porównywalne z mocami jej pana, lecz z powodu jej okrutnej natury
została wygnana na wiele stuleci.
Jednak od śmierci Kaina połączyła siły z Ecclesiac,
mając na celu doprowadzenie do zagłady wampirów w Nocturne.

Masakra

Jako wysłanniczka Lillai
spotyka się z Elottarvizianami,
by zażądać od Linii Krwi Kaina absolutnego podporządkowania.
Wykazuje okrucieństwo dorównujące nawet okrucieństwu Lillai.

Draco

Wampir, który przewodzi Najemnikom Czarnej Grzywy.
Błąkając się przez wiele lat po polach bitew, krwawe bitwy, które toczył
wraz ze swymi bezwzględnymi podwładnymi,
uczyniły go silniejszym niż jakikolwiek inny wampir.
Podczas Krucjaty, samą siłą woli,
zapędził czterech Elottarvizian w kąt.
Krążyły pogłoski, że w rzeczywistości może być człowiekiem,
lecz to niemożliwe. Człowiek posiadający tak wielką siłę
mógłby być tylko bogiem albo jego potomkiem.

Sfera Adrii

Jest to luźny sojusz ludzkich królestw mający na celu pokonanie wampirów.

Regionalny Arcybiskup

Ecclesiac wysłał Arcybiskupa do każdej diecezji, by nadzorował jej wiernych.
Posiadają oni absolutną władzę w obrębie swych diecezji,
a wśród nich są tacy, którzy wykorzystują
tę władzę dla osobistych korzyści.

Arcybiskup Matthias

Arcybiskup Świętego Miasta Kicel.
Człowiek, który wniósł największy wkład
w dojście Sfery Adrii do władzy w Nocturne.
Podły oportunista,
który bezwzględnie dąży do swych celów.
Odkrywszy, że Krwawy Kamień, rzadka ruda wydobywana w Kicel,
potrafi rozbudzić moc w ludziach,
wykorzystuje go do stworzenia armii
i ugruntowania swej pozycji w Ecclesiac.

Mila

W przeciwieństwie do innych łowców wampirów jest Dhampirką,
zrodzoną naturalnie ze związku człowieka i wampira, a nie w wyniku eksperymentów.
Jednakże, ponieważ jej narodziny nie były błogosławieństwem, lecz klątwą z powodu przymusu ze strony wampira,
okoliczności jej narodzin
stały się głęboko zakorzenioną traumą.
Działając jako łowczyni wampirów,
dowiedziała się, że Rycerze Ecclesiac w Poenari prowadzą
nieautoryzowane eksperymenty na ludziach i wampirach.
Pomna swej traumy, postanowiła udać się
do Poenari, by na własne oczy zobaczyć, co się tam dzieje.

Duncan

Duncan zalicza się do niższych szczebli łowców wampirów,
lecz jego okrutna natura i lekkomyślne lekceważenie konsekwencji
czynią go kimś, z kim nawet inni łowcy wampirów nie chcą mieć do czynienia.

Mimo że ma od Ecclesiac rozkazy jedynie obserwować sytuację,
planuje polować na wampiry z Czarnej Zatoki Krvna
i ugruntować tam własną władzę.

Caladrius

Egzekutorka ze Świętego Miasta Kicel. Choć jej prawdziwe imię brzmi Marion,
większość nazywa ją Caladrius.

Przydomek dla egzekutorów wykonujących misje wywiadowcze brzmi „wrony”,
a ponieważ zawsze nosi biel,
w pewnym momencie zaczęto ją nazywać Caladrius.

Padlinożerna Wrona

Jeden z pary bliźniąt-sierot
wychowywanych przez Matthiasa.

Padlinożerna Wrona, będąc zdolniejszym wojownikiem niż jego siostra Caladrius,
zawsze zgłaszał się na bardziej niebezpieczne misje, by ją chronić.
Ostatecznie usunięto mu emocje,
by zmaksymalizować działanie Krwawego Kamienia na niego.

Geber

Ludzki alchemik. Niemal stracony za kontynuowanie ludzkich eksperymentów,
które zostały zakazane w Imperium Kemet.

Jest lojalny wobec Matthiasa w podzięce za ocalenie życia
i pozwolenie mu na kontynuowanie badań.

Matthias polecił mu obecnie
wykorzystać Krwawy Kamień do badania
żywych broni Ecclesiac.

Raul

Administrator nadzorujący ludzkie Miejsce Kaźni.
Pierwotnie odpowiadał za oddzielanie godnych uchodźców od tych nieodpowiednich,
lecz teraz, opętany mocą Krwawego Kamienia,
żyje jak król Miejsca Kaźni.

Nicolas

Ludzki alchemik.
Nadzoruje obiekty eksperymentów Gebera.

Arcybiskup Walter

Pierwotnie Arcybiskup Katedry Heavensrung w Poenari.
Po powstaniu wampirów
sformował „Rycerzy Heavensrung”, zakon Rycerzy Ecclesiac poświęcony walce z wampirami,
któremu teraz przewodzi.

Fanatyк wierzący, że wytępienie wampirów jest drogą do wypełnienia woli Jedynego.

Pięciu Najwyższych Generałów Nocturne

Ariel była pierwszą generał wampirów, wybraną przez samego Kaina. Inteligentna, przebiegła i racjonalna, posiada naturalny talent do przywództwa, choć wolałaby działać w pojedynkę, i kieruje się silnym poczuciem honoru, odmawiając kiedykolwiek walki nieczystej. Po śmierci Kaina nadal służyła rozbitego Imperium Nocturne, dołączając do Olgi, której pozostaje zaciekle lojalna. Przeszłość Ariel jest nieznana — nawet ona sama zapomniała czasów, gdy była człowiekiem. Ariel używa dwóch Rzezi. Rzezie stają przed wrogami z bronią palną stworzoną nie z czystej mocy wampira, lecz z energii błogosławionej krwi. Ich ataki przeszywają serca wrogów szybciej i celniej niż jakikolwiek wampir, stawiając ich twarzą w twarz ze śmiercią.

Aurelia jest drugą generał Kaina i najbardziej agresywną — to dumna wampirzyca, która uwielbia pić krew ciężarnych kobiet i przystojnych mężczyzn. Ogólnie jednak unika krwi kobiet, jak tylko może, uważa ją bowiem za gorszą. Lubi wyglądać seksownie, zawsze dążąc do bycia w centrum uwagi i nieustannie popisując się swym seksownym ciałem i wieczną młodością. Kocha seks i uprawia go wyłącznie z mężczyznami. Ma wielu partnerów, zarówno ludzi, jak i wampirów, ale nie angażuje się z nikim, ponieważ nikomu nie udało się jeszcze skraść jej serca. Po śmierci Kaina Aurelia dołączyła do ruchu oporu w regionie Poenari, gdzie organizuje działania oporu wraz ze Strazą. Żywi ambicje, by zostać kolejną przywódczynią Nocturne. Straza zmęczył się nachalną naturą Aurelii i często krytykuje ją za jej egocentryzm i głupie ambicje.

Asra jest trzecią generał Nocturne i jedyną, która żałuje swych czynów. Służąc Kainowi, była najbrutalniejszą generał, niszcząc tysiące miast, by oddać cześć swemu panu oraz zdobyć prestiż i szacunek dla siebie. Przejawiała agresywne i niszczycielskie zachowanie tysiąc razy gorsze niż Aurelia. Wszyscy jej się bali i szanowali ją. U szczytu swej potęgi żywiła ambicje, by poślubić samego Kaina i zabić jego żonę, Kisayę. Do tego momentu doświadcza krótkich wizji ze swego poprzedniego życia jako człowieka. Gdy Lilai zabiła Kisayę, Asra podążyła za nim w jego wyprawie. Do tego czasu Kain utracił cały szacunek i wszystkich sojuszników, a jego autorytet słabł. Gdy wpadli w pułapkę zastawioną przez aniołów, walka była zacięta, lecz w końcu Kainowi udało się ocalić Asrę, zanim zginął w zasadzce. Gdy Asra się obudziła, odzyskała wszystkie ludzkie wspomnienia i znienawidziła wampiry całym swym jestestwem. Ślubując wykorzenić wszystkie wampiry ze świata, odeszła i zaczęła się zmieniać — stała się mniej gwałtowna i agresywna, i zaczęła żywić się wyłącznie krwią zwierząt, jedynie by utrzymać swe ciało.Krew zwierząt jest gorsza od ludzkiej — mniej smaczna i mniej mocna — i nie dostarcza niezbędnych kalorii i energii; w konsekwencji moc Asry, zamiast osiągać swe 88% szczytu, pozostaje w stagnacji na poziomie zaledwie 30%.Teraz Asra wędruje, odmawiając sojuszu z Kościołem, ponieważ Kościół sprzymierzył się z Lillai, której Asra nienawidzi nawet bardziej, niż nienawidzi siebie.

Talon był generałem Nocturne, który wiernie służył Kainowi i jego imperium; miał jednak jedną wadę: był wiecznie ciekawski, zawsze dążąc do odkrycia sekretów magii i alchemii. W erze Kaina pozostawał w tle, pochłonięty swymi badaniami i obojętny na wszystko inne. W przeciwieństwie do innych Talon był wyluzowany i uprzejmy wobec wszystkich — roztaczał aurę obojętności, choć w głębi duszy wiedział, że nikt nigdy go naprawdę nie zrozumie. Zmieniło się to, gdy zaprzyjaźnił się z generał Lenore — zainteresowała się nim i jego działalnością, a on zakochał się w niej szaleńczo. Jednak dla niej to wszystko była tylko gra, co go rozwścieczyło, ale nigdy o tym nie zapomniał. Talon został generałem, ponieważ był wybitnym taktykiem na polu bitwy i podejmował ryzyko, które się opłacało, zyskując podziw wszystkich.Po śmierci Kaina Talon i Lenore przebywali w regionie Kicel. Po zniknięciu Tancilli, przywódcy regionu, Talon i Lenore przejęli kontrolę nad tym obszarem. Talon wciąż nienawidzi Lenore, ale w ogóle nie ufa Oldze i odrzuca jakąkolwiek formę współpracy z nią. Talon jest jednym z najbieglejszych wampirzych magów-alchemików.

Lenore jest najnowszym nabytkiem wśród generałów Kaina i jedyną, której udało się zostać Żniwiarką. Jej bronią jest wielka kosa, którą zdobyła po pokonaniu innej Żniwiarki. Lenore jest sarkastyczna, ma poczucie humoru i lubi się dobrze bawić. Jest sadystką, a zarazem sprytną i przebiegłą. Jest wprawną dyplomatką i całkiem czarującą — choć może brakuje jej urody innych generał, jej porywająca osobowość jest jej najbardziej przyciągającą cechą. Bardzo lubi seks w sypialni; nalega na zachowanie kontroli i bycie dominującą partnerką — nigdy nie oddaje kontroli. Ma wielu kochanków, mężczyzn i kobiety, wampiry i ludzi. Lenore uważa ludzi za zabawnych, ale gorszych, niczym zwierzęta — choć zwierzęta też są użyteczne. Po śmierci Kaina Lenore wraz z Talonem przejęła pełną kontrolę nad Terytorium Kicel, po zniknięciu jego dawnego władcy, Tancilli. Toleruje obecność Talona ze względu na jego inteligencję i dzieli z nim władzę. Lenore aspiruje do zostania kolejną przywódczynią Nocturne; zamierza to osiągnąć, odbudowując zrujnowane imperium, jednocześnie eliminując wszystkich innych rywali.

Nocturne, Imperium Nocy

Nocturne zostało stworzone przez Kaina i rozciągało się niemal na cały znany wówczas świat — ogromne imperium. W swych ostatnich latach utracił cały szacunek, wpływy i sojuszników, i został zabity w zasadzce aniołów, którzy rzucili na niego klątwę. Wraz ze śmiercią Kaina Imperium Nocturne upadło, a ludzie przejęli kontrolę nad połową imperium.

Terytorium Krvna jest jedynym prawowitym sukcesorem starego imperium — stanowi najbardziej wysuniętą na zachód część imperium.

Region Poenari znajduje się pod kruchą ludzką kontrolą, lecz opór wampirów prowadzony przez Strazę i generał Aurelię zagraża ludzkiej kontroli nad tym obszarem.

Terytorium Kicel dzieli się na dwie części: obszar kontrolowany przez wampiry pod dowództwem generałów Talona i Lenore oraz Święte Miasto Kicel, zajmowane przez rycerzy Kościoła pod wodzą Matthiasa.