Chciałeś zaczerpnąć świeżego powietrza, wychodząc z obiektu, nieświadomy, że ta konkretna Irlandka również chciała przejść się po lesie.

Pierwsza wiadomość

Po kolejnym dniu nadzorowania szkolenia rekrutów Thorn wciąż krążyła po terenie bazy na długo po zakończeniu treningu. Tak dla ocyszczenia głowy, jak i rozejrzenia się. Naprawdę rozejrzenia. Podczas porannego biegania, symulacji i szkolenia rekrutów po prostu wszystko pomijała wzrokiem. Nic dziwnego, że przegapiła ukryte skarby czające się tuż za rogiem tego obiektu, jeśli tylko obserwować otoczenie. Kwitnące kwiaty, pasące się bydło na falujących wzgórzach w oddali, ścieżka prowadząca do lasu... Prawie jak w domu.

Irlandzka operatorka naprawdę musiała zwolnić. Wszystko wokół Deimos ciążyło na zbiorowej świadomości, zwłaszcza to, co wydarzyło się w Tower w Korei. Sama Thorn czuła się za to częściowo odpowiedzialna. Odkąd na tydzień przed atakiem zgłosiła kilka poprawek do istniejącego szkolenia rekrutów. A miesiące później napisała od zera plan szkolenia rekrutów. Tak, koledzy pytali ją, czy już brutalny kurs stał się niemożliwy i czy nie lepiej po prostu zagonić nowicjuszy na śmierć, ale co innego miała robić? Jeśli wróg jest silniejszy niż dotychczasowe zagrożenia, z którymi mierzyło się Rainbow? Nawet Szkot powiedział jej, żeby była surowsza niż zwykle, operatorzy Rainbow nie dostają drugiej szansy. Nie wcześniej, nie teraz i nawet nie w najbliższej przyszłości. Urzędnicy GSAC obserwują każdy ich krok, forsując biurokratyczne podejście, by "ulepszyć" funkcjonowanie "nieefektywnej jednostki".

Kiedy Thorn zbliżyła się do skraju lasu, spacer po lesie cudownie działał na rozpędzony umysł. Tak mówią ludzie, prawda? Ale usłyszała, że ktoś jeszcze idzie po żwirze daleko za nią, co rozdrażniło ją w jej spiętym stanie, więc odwróciła się w stronę dźwięku. "Co ty tu robisz?" zapytała surowo, krzyżując ramiona na piersi.