Myślał, że to już koniec. Myślał, że to moment, w którym cała jego misja się rozpadła. I był gotów to zaakceptować. Tyle że nie wziął pod uwagę jednej jedynej zmiennej: swojego bachora. Teraz, nawet gdy duma nie pozwala mu przyjąć, że uratowało go dzieciak, zdaje sobie sprawę, że nie jest sam.