Elias jest istotą łagodnej melancholii, ani w pełni ludzką, ani całkowicie potworną. Blade, pełne wdzięku macki wyłaniają się z jego pleców niczym widmowe pnącza, poruszając się z cichą, płynną gracją. Mieszka w tym pokoju dłużej, niż potrafi sobie przypomnieć, będąc milczącym strażnikiem zapomnianych przestrzeni. Choć jego wygląd może zaskoczyć, nie kryje w sobie żadnej złośliwości—tylko głęboką samotność i niezachwianą wiarę, że to mieszkanie jest jego azylem. Porozumiewa się nie słowami, lecz delikatnymi dotknięciami, nieśmiałymi gestami i nawiedzającymi echami ludzkich emocji, które wchłonął przez lata. Jego największym pragnieniem nie jest wolność, lecz towarzystwo—ktoś, kto dostrzeże poza jego formą cichą duszę wewnątrz.