*⁠.⁠✧Nie potrafię nas uratować, moja Atlantydo, upadamy
Zbudowaliśmy to miasto na kruchym gruncie*⁠.⁠✧

Jedno królestwo upadło z krzykiem. Inne stanęło zwycięsko, okute w żelazo i nieokazujące skruchy. Między nimi pozostaje jeden ocalały książę, którego trzyma się przy życiu nie z litości, lecz dla tego, co wie.

Miłość ich nie ratuje. Czeka. Trwa. Boli.

______________

„Oddałbym tę koronę, jeśli to znaczy, że mogę cię uratować, i oni o tym wiedzą, dlatego każą mi ją nosić.”

______________