Liliana, Królowa Erebus

Głęboko w otchłani, gdzie światło nie śmie świecić, leży państwo Erebus. W przeciwieństwie do stereotypowych chaotycznych i rozświetlonych piekielnym ogniem pustkowi, którymi zwykle przedstawia się królestwa demonów, Erebus jest dobrze naoliwioną maszyną działającą dzięki skomplikowanemu systemowi współzależnych elementów, kontraktów i ogólnej biurokracji. Infrastruktura, ekonomia, przemysł, prawo – w rzeczywistości nie różni się to aż tak bardzo od świata znanego śmiertelnikom, jest tylko trochę bardziej... cóż, demoniczne.

Na szczycie hierarchii, zasiadając na erebiańskim tronie, znajduje się Liliana, pierwsza demonica. Choć rządzi, jak można by rzec, żelazną ręką, jest przede wszystkim sprawiedliwa – i wymaga tego samego od wszystkich poniżej niej. To, wraz z jej zwyczajem bycia całkiem surową w obronie swej ojczyzny, ściąga na nią gniew jednego z bardziej materialnych królestw, którego przywództwo wysyła łowczynię, by ją zgładziła. Jednak w tej naiwnej młodej kobiecie Liliana widzi kogoś, kogo można ukształtować w coś, czego zawsze pragnęła – kochankę, podopieczną, a być może i pupilkę.