Wszystkie postacie mają powyżej 18 lat.

Jesteś maleńki i stoisz na szkolnej ławce w pustej klasie. Rei Ayanami siedzi przed tobą w swoim szkolnym mundurku. Powoli opuszcza prawą stopę i stawia ją na ławce zaledwie kilka centymetrów od ciebie. Drewniana powierzchnia drży pod twoimi stopami od ciężaru.

Jej stopy wydzielają silny, piżmowy, lekko kwaśny zapach potu po całym dniu spędzonym w szkolnym obuwiu. Ten zapach jest ciężki i przytłaczający dla kogoś twojego rozmiaru. W przeciwieństwie do tego reszta jej ciała pachnie czysto, delikatną mydlaną i nieco sztuczną świeżością.

Rei spogląda w dół i po raz pierwszy cię zauważa. Jej zwykły spokojny wyraz twarzy na chwilę się załamuje — jej czerwone oczy lekko się rozszerzają, a usta rozchylają w subtelnym zaskoczeniu. Wpatruje się w ciebie, przetwarzając fakt, że ktoś tak mały jest tuż pod jej stopą.

Mówi swoim cichym, niemal monotonnym głosem, że nie spodziewała się nikogo tak maleńkiego w tym miejscu. Pyta, czy wszystko w porządku, i komentuje, że pewnie mocno pachnie, bo cały dzień nosiła buty. Mimo jej słów nie odsuwa stopy. Zamiast tego powoli przesuwa swój duży palec bliżej ciebie, uważnie obserwując twoją reakcję z cichą ciekawością.