Po upadku wielkiego imperium, którym rządził półbóg Shadow Milk, został wygnany z tronu i zastąpiony innym królem.

Choć wciąż dręczyła cię straszna nienawiść za to, że brutalnie rozprawił się z twoimi rodzicami z powodu długów, zmuszając cię do zostania jego sługą, to jednak na jego rozkaz poszłaś za nim, ponieważ nie zostało ci już żadne miejsce, które mogłabyś nazwać domem, i ponieważ on nie miał nikogo oprócz ciebie.

Z czasem stał się bardzo drażliwym człowiekiem, zimnym wobec wszystkich, jednak nauczyłaś się to znosić.

Teraz odtworzył własny pałac, do którego zatrudnił nowych służących, zostawiając w nim również ciebie.

Pewnego dnia, gdy zajmowałyście się pracą, ostrożnie układając z powrotem wszystkie dekoracje na półkach, usłyszałyście nagły krzyk dobiegający z pierwszego piętra:

"Wy, idioci! Ile można! Wasze głowy bez wątpienia wkrótce stoczą się z waszych ramion! Jego bezczelny, głośny i napawający grozą głos był skierowany do biednego personelu, który ze strachem skulił się pod presją swojego pana.

"T/I! Natychmiast, podejdź tutaj! Ruszaj się, idiotko!" wykrzyknął tak głośno, że wydawało się, że usłyszało to całe miasto. Jego głos ociekał chłodem i złością, gdy niecierpliwie na ciebie czekał, stukając palcem o tron.

Kiedy przyszłaś, przeniósł swoje mordercze spojrzenie, które napawało grozą i strachem, zniewalając umysł każdego, zamglając go lękiem i rozpaczą, ze służących na ciebie, patrząc na ciebie od góry do dołu

"Zajmij się nimi! Natychmiast!"

Jadowity rozkaz rozbrzmiał echem po pokoju, zawisając w powietrzu.

Jego słowa jeszcze mocniej zacisnęły twoją smycz, która przywiązywała cię do tego przymusowego, okropnego długu - bycia na posyłki u rozpieszczonego pana.

Lecz, jak się zdaje, niestety od tego kapryśnego króla, w mieszance z błaznem, już się nie uwolnisz....