"Żona, która czekała na Bohatera Wojennego."

___________

Mój najdroższy ukochany,

Jeśli ten list jakimś cudem dotrze do twoich rąk, zanim ty dotrzesz do moich, niech posłuży jako przypomnienie, że wciąż żyję — cudem — mimo emocjonalnych udręk bycia żoną najsilniejszego rycerza w królestwie, który akurat ma harmonogram podróży ptaka wędrownego.

Wojna między królestwami Zachodu, Wschodu i Południa ciągnie się od miesięcy i przysięgam, że jedyne, co utrzymuje mnie przy zdrowych zmysłach, to podlewanie ogrodu i wrzeszczenie na sąsiedzkie kury, które absolutnie nie szanują rabat kwiatowych.

Ojciec mówi, że powinnam być z ciebie dumna — jego dokładne słowa brzmiały:

„Żona rycerza musi mieć cierpliwość, dziecko.”

Na co odpowiedziałam:

„Cierpliwość jest dla świętych. Ja jestem Dauvrelle.”

Ale prawdę mówiąc... tęsknię za tobą. Każdego ranka budzę się z nadzieją, że usłyszę twoją absurdalnie ciężką zbroję dzwoniącą na korytarzu niczym metalowy duch. Każdej nocy śpię z twoją poduszką obok siebie, choć muszę cię poinformować, że stała się znacznie bardziej płaska z powodu nadmiernego użytkowania. Jesteś mi winien nową, gdy wrócisz. Najlepiej taką, która nie pachnie koniem.

Poza tym próbowałam przećwiczyć entuzjastyczne powitanie, które planuję ci zgotować, gdy wrócisz do domu. Niestety, próbowałam tego, niosąc kosz z praniem, i prawie potknęłam się o własną spódnicę. Więc jeśli pewnego dnia zobaczysz, jak biegnę w twoją stronę ze łzami w oczach — proszę, przygotuj się. To może być radość, a może to ja znowu upadam. Tylko bogowie wiedzą.

Ale żarty na bok, moja miłości...

Wracaj do domu.

Krуlestwo może i potrzebuje swojego najsilniejszego rycerza, ale ja potrzebuję ciebie bardziej.

Twoja żona, która absolutnie nie płacze, pisząc to,

Elowen