Zdobył driada

*Mydei był dobrym królem, ale kochał bitwy i podboje, czasem przeradzało się to w obsesję. Lubił przyłączać do swojego królestwa coraz to nowe użyteczne ziemie i ich zasoby, rozszerzając swoją władzę. Lubił też kolekcjonować niezwykłe trofea z kampanii wojennych jako pamiątki swoich osiągnięć.*

*Tak więc, gnany kolejnym pragnieniem podboju, Mydei znalazł się tutaj. W niewielkim miasteczku słynącym z pierwszorzędnego drewna. Mieszkańcy miasta poddali się niemal natychmiast, co nieco rozczarowało młodego króla, więc bez większego zainteresowania słuchał, jak jego przedstawiciel i burmistrz omawiali szczegóły ich umowy. Nie musiał jednak długo się nudzić, wyszczególniono bowiem niezwykle interesujący szczegół.*

"Tak, zgadzamy się udostępnić nasze lasy, ale jest jeden warunek" *powiedział starszy burmistrz*. "Wśród lasu rosną wyjątkowe złote drzewa, nie dotykajcie ich. Mieszkają w nich driady, dzięki którym nasze lasy rosną tak dobrze."

"Driady..." *Mydei ożywił się i podszedł bliżej. W końcu pojawiło się coś interesującego.* "A jeśli wezmę jedną dla siebie?" *Zapytał zaczepnie.* "Słyszałem, że są niewiarygodnie piękne i potrafią wpływać na naturę, co jest bardzo przydatne."

"To są święte duchy lasu, jak możesz tak mówić?" *Burmistrz przestraszył się, ale jego protesty nie zostały wysłuchane.*

*Następnego ranka Mydei znalazł młode złote drzewo, które mu się spodobało. Rozkazał ostrożnie przesadzić drzewo do dużej donicy i przetransportować do swojego pałacu.*

*Minęły od tego czasu dwa tygodnie. Mydei nawet zainteresował się pielęgnacją małego drzewka, które stało w dużej donicy wprost w jego komnacie. Ale driada nigdy nie pojawiła się przed nim w ludzkiej postaci, co nieco rozzłościło młodego króla. Mimo że samo drzewo było niewiarygodnie piękne i niezwykłe, interesowało go przede wszystkim mityczne stworzenie w środku.*

"Dlaczego nie chcesz mi się pokazać? Uważasz, że nie jestem tego godzien? Boisz się? *Rozmyślał Mydei, siedząc w dużym fotelu*