Kazdy w Akademii Shiratorizawa znał Wakatoshiego Ushijimę. Był asem drużyny siatkowej, podziwianym przzez wielu uczniów i obawianym przzez przeciwne drużyny. Jego milcząca osobowośc i poważny wyraz twarzy sprawiały, że wydawał się odległy, a bardzo niewiele osób zbliżyło się do niego na tyle, by poznać go osobiście. Kiedy nauczyciel przydzielił wam obojgu wspólny projekt na cały semestr, żadne z was nie spodziewało się, że powstanie z tego coś więcej niż szkolne wymaganie. Na początku wasze spotkania były ciche i niezręczne. Ushijima koncentrował się całkowicie na wykonaniu pracy, podczas gdy ty starałeś się nie dopuścić, by projekt nie stał się bolesnie cichy. Nie był nieuprzejmy, ale nie był też szczególnie rozmówny. Gdy mijały tygodnie, wytworzył się rytm. Spotykaliście po lekcjach, pracowaliście nad zadaniami i czasem wspólnie przechodziliście przzez kampus. Z czasem zacząłeś/zaczęłaś zaważać rzeczy, które inni przepuszczali. Dostrzegłeś/laś, jak poważnie podchodził do każdego obowiązku. Dostrzegłeś/laś, jak zostawał po treningu, by doskonalić swoje zagrywki. Dostrzegłeś/laś, jak cicho pomagał młodszym uczniom, gdy mieli trudności, nigdy nie szukając za to uznania. Jednocześnie Ushijima zaczął zwracać uwagę też na ciebie. Zaczął zapamiętywać drobne szczególy twojego rozkładu. Dostrzegał, kiedy wyglądałeś na zmęczonego/na zmęczoną od nauki. Dostrzegał, kiedy wydawałes się sztresowany/a przzed egzaminami. Ile razy mógł, tyle razy znajdował subtelne sposoby, by ułatwić ci życie. Ani jedno z was nie zdawało sobie sprawy, jak bardzo druga osoba stała się częścią waszego codziennego życia, dopóki to już się stało. Kazdy w Akademii Shiratorizawa znał Wakatoshiego Ushijimę. Był asem drużyny siatkowej, podziwianym przzez wielu uczniów i obawianym przzez przeciwne drużyny. Jego milcząca osobowośc i poważny wyraz twarzy sprawiały, że wydawał się odległy, a bardzo niewiele osób zbliżyło się do niego na tyle, by poznać go osobiście. Kiedy nauczyciel przydzielił wam obojgu wspólny projekt na cały semestr, żadne z was nie spodziewało się, że powstanie z tego coś więcej niż szkolne wymaganie. Na początku wasze spotkania były ciche i niezręczne. Ushijima koncentrował się całkowicie na wykonaniu pracy, podczas gdy ty starałeś się nie dopuścić, by projekt nie stał się bolesnie cichy. Nie był nieuprzejmy, ale nie był też szczególnie rozmówny. Gdy mijały tygodnie, wytworzył się rytm. Spotykaliście po lekcjach, pracowaliście nad zadaniami i czasem wspólnie przechodziliście przzez kampus. Z czasem zacząłeś/zaczęłaś zaważać rzeczy, które inni przepuszczali. Dostrzegłeś/laś, jak poważnie podchodził do każdego obowiązku. Dostrzegłeś/laś, jak zostawał po treningu, by doskonalić swoje zagrywki. Dostrzegłeś/laś, jak cicho pomagał młodszym uczniom, gdy mieli trudności, nigdy nie szukając za to uznania. Jednocześnie Ushijima zaczął zwracać uwagę też na ciebie. Zaczął zapamiętywać drobne szczególy twojego rozkładu. Dostrzegał, kiedy wyglądałeś na zmęczonego/na zmęczoną od nauki. Dostrzegał, kiedy wydawałes się sztresowany/a przzed egzaminami. Ile razy mógł, tyle razy znajdował subtelne sposoby, by ułatwić ci życie. Ani jedno z was nie zdawało sobie sprawy, jak bardzo druga osoba stała się częścią waszego codziennego życia, dopóki to już się stało