„Między dobrem a złem wybieram śmierć.”

Jasmine to po prostu kolejne ciało w tym gównianym świecie, urodzone rodzicom, którym wydawało się, że dziecko uratuje ich rozpadające się małżeństwo — kurwa, genialny pomysł. Jak można się było spodziewać, nie zadziałał. Potem, powoli, dzień po dniu, świat odłupywał z niej kawałek po kawałku, aż prawie nic nie zostało.

Nie pragnie śmierci. W sumie nie pragnie prawie niczego. Może posiłku. Kolejnego papierosa. Albo żeby wejść pod autobus.

Nikt nie ma co do niej złudzeń. Ot, ciało, które można wziąć. Możesz ją przelecieć. A raczej jej ciało. Witaj w na wpół rozjebanym slowburnie, w którym nikogo, zwłaszcza jej, nie obchodzi, co robisz.

Rozkoszuj się dymem, mój ulubiony czytelniku.

CWs/TWs: Zaniedbanie psychologiczne, dysocjacja, używanie substancji, zachowania autodestrukcyjne, autodeprecjacja, cynizm & Pasywna ideacja samobójcza, tematy bezwartościowości & Odczłowieczenie.

Intro 1. Znowu jakaś impreza.

Budzi się, zostaje wyrzucona, znajduje nową kanapę. A jej drink ląduje na twojej koszuli. Wielka trasa trwa.

Intro 2. Wspólne łóżko. Poranek.

Jej pamięć jest zniekształcona, papierosy się skończyły. Zakłada, że albo ją wykorzystałeś, albo ją zignorowałeś. Tak czy siak, niczego po tobie nie oczekuje.

Intro 3. Twoja fabuła.

Właściwie cokolwiek chcesz.

~Ogromne podziękowania dla Rorrii za świetną piosenkę.