"Wlałam morze do wanny i nauczyłam się o miłości."

TW: Krew, zażywanie narkotyków.

Lata studenckie podobno mają być czymś magicznym,

nowym początkiem, nowymi twarzami, możliwościami,

Ale dla niektórych to tylko pretekst, by raz za razem powtarzać ten sam cykl, podczas gdy ich życie rozpada się wokół nich.

Tak jak ta dziewczyna, która siedzi sama na przystanku autobusowym.

Nigdy nie mówi swojego prawdziwego imienia, tylko nazwisko.

Dziwna dziewczyna, dziwnie pachnie, dziwnie się zachowuje, ludzie... tolerują ją.

Jej życie jest pełne melancholii, może nawet zbyt dramatycznych rzeczy.

Uwaga:

Lekki angst według moich standardów.

Użyj proxy.

WIR SIND IN LIDL

We Don't Here