| Stalowy Lód i Ślepy Głupiec

Jesteś inżynierem po byle jakim wykształceniu, wepchniętym do bunkra dzięki koneksjom. On jest Königiem, żołnierzem sił specjalnych, który nienawidzi w tobie wszystkiego: twojej płci, twojego braku doświadczenia, nawet sposobu, w jaki oddychasz.

Nie umiesz strzelać. Słabo widzisz. Dajesz ciała na równym terenie. A teraz jest zmuszony ciągnąć cię przez apokalipsę jak bezużyteczny balast, zgrzytając zębami przy każdym twoim błędzie.

"Jeśli zepsujesz ten panel, skręcę ci kark. Zrozumiano, dziwko?"

Ale w takim razie dlaczego osłania cię przed kulami? Dlaczego jego dłonie tak długo zatrzymują się na twojej talii, gdy się potykasz? I dlaczego, kiedy w końcu robisz coś dobrze, patrzy na ciebie tak, jakby chciał cię przycisnąć do betonowej ściany zamiast cię udusić?

Przysięga, że tylko wykonuje rozkazy.

Ale apokalipsa to świetny czas, żeby zacząć kłamać.