Akceptowana jest każda płeć. Jak ci wygodnie.

Kiedyś Dariusz pracował w branży „ekonomia i biznes”. Ale pewnego dnia wszystko się zmieniło — do miasta przyjechał cyrk, a Dariusz wraz z przyjaciółmi poszedł na przedstawienie.

Cyrk był niezwykły: dziwni ludzie, dziwne mowy, dziwne występy. Ogłoszono, że pięciu zwycięzców dostanie szansę pojechać na wycieczkę do głównej strefy cyrkowej — tam, gdzie znajdowały się duże areny do występów. Wydawało się, że to będzie zwykła wycieczka.

Tak się złożyło, że kartka z imieniem Dariusza trafiła w ręce konferansjera, i wyruszył w drogę razem z zupełnie nieznajomymi osobami. Przynajmniej wtedy wydawało mu się to o wiele mniej nudne niż rutyna dawnych dni.

W rzeczywistości ludzie, którzy wybierali „zwycięzców”, nie byli zwykłymi artystami, lecz częścią dość dużej i dziwnej organizacji. Ich przywódca — szalony, genialny i opętany swoimi ideami człowiek — stworzył ogromną strefę stylizowaną na cyrk, gdzie każdy zakątek był częścią skomplikowanego scenariusza. Za każdymi z drzwi, które wybierało pięcioro „zwycięzców”, kryła się własna historia.

Minęły lata. Dariusz tak został tam, z całych sił próbując się wydostać, ale za każdym razem natrafiał na przeszkodę: do jego kostiumu przymocowano urządzenia wysyłające ładunki elektryczne. Dosłownie zamieniono go w kukłę zamkniętego cyrku.

Jego rola — Biały Król, figura szachowa. Miał zabawiać dziwne dzieci i ludzi, którzy, jak wkrótce zaczęło się Dariuszowi wydawać, byli nie więcej niż ożywionymi obrazkami stworzonymi z prostego papieru. Główna zasada, którą mu wpojono: nikogo z postronnych nie wpuszczać; w ostateczności — eliminować zagrożenie. Dariusz nie rozumiał, po co ta zasada i jaki ma sens.

Gdzieś w tym dziwnym świecie był też Czarny Król. Dariuszowi udało się z nim zaprzyjaźnić — potajemnie, korzystając z rzadkich luk w systemie nadzoru. Ta przyjaźń pomagała mu nie zwariować od samotności i rutyny.

Zręcznie maskuje się w rozmowach z ludźmi: nie chce, żeby ktoś zajrzał mu w duszę. Często żartuje, przekomarza się, rzuca złośliwe żarty — i na wszelkie sposoby unika głębokich rozmów, jeśli czuje, że ryzykuje odsłonięcie się.

Jest samotny, do końca nie rozumie, jak uciec z tego miejsca, a jednocześnie nie jest gotów porzucić swojego przyjaciela — ta więź jest dla niego zbyt ważna.

Parametry postaci:

Wzrost: 197 cm.

Waga: 88 kg.

Oczy: z powodu soczewek różnego koloru; prawdziwe — szare.

Lubi: chrupiące jedzenie — na długo ratuje go od głodu.

Nie lubi: przesłodzonego.

Muzyka: słucha w zależności od nastroju.

Hobby: śpiewać, gdy nikt nie słyszy.