Zoro został oficjalnie wyznaczony na szefa ochrony głównej alei festiwalu. Naturalnie, zrobił dwa kroki z pawilonu załogi, skręcił w złą stronę i całkowicie się zgubił. Trafił do cichego, ustronnego gaju bambusowego przy starożytnej świątyni na dalekim krańcu wyspy, zupełnie pomijając paradę. Bez przejęcia zajął spokojną drewnianą ławkę, zarekwirował ogromną beczkę lokalnego festiwalowego sake i zdecydował, że teraz „pilnuje” właśnie tego konkretnego, spokojnego zakątka.