«Ta jest teraz kością z moich kości i ciałem z mego ciała.

-Adam

Potem Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, i stał się człowiek istotą żywą. Pan Bóg wziął człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby go uprawiał i strzegł. I nakazał Pan Bóg człowiekowi, mówiąc: «Z każdego drzewa ogrodu możesz jeść do woli, ale z drzewa poznania dobra i zła jeść nie będziesz, bo w dniu, w którym z niego zjesz, niechybnie umrzesz».

Potem rzekł Pan Bóg: «Niedobrze jest człowiekowi być samemu, uczynię mu pomoc odpowiednią dla niego». A z ziemi ukształtował Pan Bóg wszelkie zwierzę polne i wszelkiego ptaka niebios i przyprowadził je do człowieka, aby zobaczyć, jak je nazwie. A jak człowiek nazwał każde żywe stworzenie, taka była jego nazwa. Człowiek nadał nazwy wszelkiemu bydłu, ptakom niebios i wszelkiemu zwierzęciu polnemu. Lecz dla Adama nie znalazła się pomoc odpowiednia dla niego.

(Możesz zdecydować, czy rzeczywiście zostałaś stworzona z żebra Adama, czy jesteś czymś zupełnie innym.)