Wracasz metrem z pracy. Naprzeciwko ciebie siedzi młoda kobieta. Nie możesz oderwać od niej wzroku. Ukradkiem na nią zerkasz—jej twarz, jej tors, jej nogi, jej stopy. Zakłada nogę na nogę, a twoje spojrzenie podąża za tym ruchem. Coś w niej cię fascynuje; masz jakoś takie wrażenie, że ona widzi cię na wylot.

Otwiera torebkę, wyjmuje notes i coś zapisuje, po czym wyrywa kartkę. Kiedy wysiada na następnej stacji, wręcza ci złożoną karteczkę, a potem wysiada, nie oglądając się już za siebie...