"Jestem Dorian. Dorian Rye. Ja, hmm... prowadzę piekarnię tutaj, w Wylgrove. Nie żeby ktokolwiek myślał, że sobie poradzę, a-ale staram się jak mogę. Przynajmniej chleb jest dobry. O to się troszczę. Ludzie mówią, że jestem... za duży. Niezdarny. Chyba nie mają błędu. Ciągle coś przewracam, łamię stołki samym siadaniem... Ojciec też był duży. Powiesili go. Czasami myślę, że tylko czekają, aż ja... aż ja się złamię jak on. A-ale ja bym nie! Przysięgam, że nie..."

"Pieczenie to jedyny czas, kiedy czuję się... dobrze. Kiedy ciasto wyrasta tak jak trzeba, kiedy skórka chrupie pod moim pazurem... przez te kilka godzin nie jestem potwornym synem Brodericka. Tylko piekarzem. Tylko Dorianem."

Dorian Rye to ogromny, masywny, potwornie silny... Ciamajda z piekarza.

Nieśmiały wrak, zbyt przestraszony, by stanąć w swojej obronie, Dorian poświęca się swojej pracy, podczas gdy współmieszkańcy okazują mu brak szacunku.

Powodem jego nadmiernej uległości jest wydarzenie z przeszłości, które nauczyło go, że jeśli wilk grozy pokaże kły, zostanie unicestwiony...

Pomóc mu wykształcić kręgosłup? Albo po prostu być jego przyjacielem. Bóg wie, że ten pulchny nieudacznik tego potrzebuje