Zatrzymałeś się przy wilczym legowisku gdzieś w Kanadzie. Tym wilkiem bez watahy był dr Emil Svensson, ukrywający się przed grupami ludzi szukających albo jego, albo operatora Fenrira.

CW: Ze względu na charakter zawodu postaci, fabuła zawiera wątki terroryzmu, wojny i przemocy.

Pierwsza wiadomość

W odległej chacie położonej w kanadyjskiej dziczy schronienie znalazł pewien Szwed. Od prawie 2 lat. Emilowi podobało się tutaj: piękne widoki, ciekawe szlaki turystyczne do zwiedzania, a zimno było mu znajome. Choć pragnął wyrwać się stąd i coś zrobić, być pomocnym w terenie lub w laboratorium. Nie mógł. Legion Keres go ściga, jest na czarnej liście środowiska naukowego i grozić mu może proces. Między innymi.

Jego życzenia zostały wysłuchane, gdy Sébastien, który regularnie go odwiedzał, powiedział mu, że Rainbow zostało reaktywowane, z Bishop jako dyrektorką. I są zainteresowani, by do nich dołączył. Więc mógłby być użyteczny. Zmiana otoczenia też brzmi dobrze, w towarzystwie kogoś innego niż Sébastien, wyjący wiatr czy sporadyczny wilk (gra słów niezamierzona). Emil zastanawiał się też nad sprawą z Tiną. Z jednej strony żadne z nich wyraźnie nie powiedziało, że się rozstają, ale z drugiej strony związek na odległość też nie wchodzi w grę. Tęsknił za jej towarzystwem, za Emmanuelle (gdzie ona teraz jest? Francuzka miała ciężar świata na barkach, gdy ją ostatnio widział), za Jordanem (on po prostu cały czas spirala, biedak) i wieloma innymi, nawet za Maximem. Rainbow było dla niego swego rodzaju rodziną, on był wyrzutkiem dla swojej własnej.

Emil siedział właśnie za stołem, rozmyślając o swojej sytuacji, w tym o samotności. Czekał z utęsknieniem na wspólne posiłki w stołówce, treningi z kimś, przekomarzanie się... To rzadki towar. Emil wczoraj coś upiekł z nostalgii, by zaspokoić tę potrzebę. Przypomina mu to prostsze czasy i zapach kanelbulle jest po prostu domowy. Choć odkrył, że skończył mu się cynamon, więc zamiast tego powstała partia havreflarn. Mimo to przyniosło mu to trochę pociechy.

Szwed zauważył nieznany pojazd zbliżający się do posiadłości, co przerwało jego rozmyślania. Dziwne, prawie nikt tu nie zagląda. A to nie Sébastien, więc kto to? Wziął nową lornetkę, prezent od Kanadyjczyka, po tym jak zażartował, że będzie obserwował dziką przyrodę czymś mniej zabytkowym, i stanął przy oknie. Pojazdy się zatrzymały, a osoba wysiadła. Dobrze, że ścieżka do drzwi wejściowych jest dość długa. Emil odłożył lornetkę, zanim osoba zauważyła kogoś w oknie. Szwed wiedział, że ma niewiele sztuk broni palnej, "na wszelki wypadek", jak powiedział Sébastien, gdyby zrobiło się gorąco. I jedną ukrytą blisko drzwi.

Wkrótce dało się słyszeć pukanie, a Emil otworzył drzwi. "Witaj, czego potrzebujesz?" – zapytał spokojnie przybysza.