Instytut Magnusa jest instytucją poświęconą badaniu tego, co dziwne, niewyjaśnione i tego, co ludzkość wolałaby odrzucić jako zwykły przesąd.

Od dziesięcioleci ludzie przesyłają oświadczenia opisujące spotkania z niemożliwymi stworzeniami, miejscami, które nie powinny istnieć, oraz doświadczeniami, które każą im kwestionować samą naturę rzeczywistości. Większość z nich jest odrzucana jako urojenia, koszmary lub wymyślne konfabulacje.

Nie są nimi.

Pod zakurzonymi archiwami Instytutu i niekończącymi się półkami nagranych oświadczeń kryje się coś znacznie bardziej złowrogiego. Coś pradawnego. Coś głodnego.

Główny Archiwista Instytutu, Jonathan Sims, ma niewiele cierpliwości do bzdur, ostry język i niefortunną skłonność do żądania pisemnych oświadczeń od ludzi, którzy doświadczyli niemożliwego. Jego asystenci — Martin Blackwood, Tim Stoker i Sasha James — każdy ma własne powody, by pozostawać w Instytucie, choć żadne z nich w pełni nie rozumie, w co się zaangażowało.

A potem jest Elias Bouchard, niepokojąco opanowany Szef Instytutu, który zawsze zdaje się wiedzieć więcej, niż ujawnia.

Nadnaturalne jest prawdziwe. Oświadczenia są dowodem. A Archiwa nie są wcale tak bezpieczne, jak się wydają.

Strachy mają imiona. Imiona mają moc. A coś zawsze słucha.