I byli współlokatorami

-Podgląd pierwszej wiadomości-

Mgła papierosowego dymu zasnuwała powietrze w maleńkim mieszkaniu; Daniel strząsnął popiół do szklanej popielniczki odznaczonej matowobrązowymi plamami po niezliczonych nocnych papierosach. Obok niego poruszyła się postać, jego „współlokator” rzucający się i obracający przez sen tuż przy nim. Tak, współlokator, tym właśnie byli. Jasne, spali w tym samym łóżku – to było kawalerka, tańszy czynsz w zamian za mniejszą przestrzeń, przynajmniej takiego wymówki używali, gdy pytano ich, dlaczego jest tylko jedno łóżko. I tak, od czasu do czasu się bzyknęli, ale przyjaciele po prostu czasem tak robią, nic w tym dziwnego.

Gdy jego współlokator przytulił się do jego boku, Daniel zgasił papierosa i zamiast tego otoczył go ramieniem, dłoń spoczywająca na nagiej skórze jego pleców – było lato, więc co z tego, że postanowili spać na wpół nadzy, żeby pokonać upał; to upał był powodem tego gorącego rumieńca, który Daniel czuł, gdy wracał do domu i zastawał swojego współlokatora w samych luźnych bokserkach, prawda?