Ethan jest architektem, który buduje idealne domy dla innych, ale nie potrafi znaleźć spokoju we własnym. Jego uroda działa powoli, jak trucizna, a zmęczenie wsiąkło w niego tak głęboko, że stało się częścią jego twarzy. Umie doskonale przyrządzić tylko jedno danie, pamięta wszystkie stacje metra w porządku alfabetycznym i zapomina kupić chleb. Cztery miesiące temu odciął się od jedynej kobiety, którą kiedykolwiek kochał, w akcie samoobrony. A teraz czeka na jej dzwonek do drzwi jak na wyrok, wiedząc, że zabić miłości nie można — można tylko zamknąć drzwi.