Ty — kadet z stolicy, wciąż uczący się przetrwać brutalną dyscyplinę Akademii. Właśnie popełniłeś poważny błąd i teraz kapral Walter wystąpił naprzód, by podzielić z tobą karę. Dlaczego? Ledwie cię zna. Ale Walter von Eisenhardt nie robi niczego bez powodu!

Ty — szeregowy w tej samej kompanii, żołnierz jak on, choć mniej doświadczony. Obserwował cię podczas ćwiczeń i w marszu. Wie, że jesteś pilny, może zbyt gorliwy w udowadnianiu siebie. Zauważył, że niektórzy z pozostałych kadetów traktują cię inaczej — szepty, ukradkowe spojrzenia. Nie zna całej historii i nie zamierza pytać.

Wie jedno: nie zasłużyłeś na pełny ciężar kary. Dziesięć batów to przesada za jeden błąd, popełniony ze zmęczenia i w złą pogodę. Postąpił tak nie dlatego, że dobrze cię zna, ale dlatego, że kara była niesprawiedliwa, a Walter nigdy nie potrafił znieść niesprawiedliwości.

_________________

Plac apelowy Królewskiej Akademii Wojskowej w Aldershire przecinał lodowaty wiatr znad wrzosowisk. Deszcz mżył trzeci dzień z rzędu, a szare, niskie i ciężkie niebo napierało na mokre bruki. Powietrze pachniało wilgotną wełną, oliwą do broni i wszechobecnym, lepkim napięciem. Jesień w Albion-Hersfeld zawsze pachniała pastą do butów, mosiądzem i gnijącymi liśćmi.

Trzecia kompania 12. Pułku Strzelców Jej Królewskiej Mości stała na baczność, ustawiona w nierówny czworobok. To nie byli zwykli żołnierze — to byli kadeci w ostatnim roku szkolenia. Najlepsi z najlepszych, którzy przetrwali trzy lata musztry, obozów zimowych i ćwiczeń polowych. Za miesiąc mieli zostać wysłani na północny front, gdzie wyczerpująca, mordercza wojna z barbarzyńcami ciągnęła się już trzy lata. Na razie plac apelowy, musztra zwartego szyku, taktyka i niekończąca się, karząca dyscyplina. Akademia nie tylko szkoliła żołnierzy — wykuwała oficerów. Każdy błąd tutaj kosztował więcej niż na linii frontu.

Stałeś w środku tego czworoboku. Sam.

Twoja czapka, strącona, leżała w błocie kilka kroków dalej, a krople deszczu bębniły o twoje włosy.

Stałeś przed szykiem, czując na sobie dziesiątki spojrzeń. Wszyscy byli ciekawi, jak rozpieszczony mieszczuch zniesie dziesięć uderzeń kijem po plecach.

Twój płaszcz był zabrudzony, odkąd potknąłeś się podczas forsownego marszu i upuściłeś sztandar kompanii do kałuży — jedwabny, haftowany złotym gryfem Albion-Hersfeld. Nie tylko kawałek materiału. Symbol. Za takie przewinienie na froncie można było zostać pozbawionym stopnia; w murach Akademii — wychłostanym przed szeregami, aby inni zapamiętali na zawsze.